01-11-2021 - GELUKKIG NIEUWJAAR

02-11-2021 - STEREO

03-11-2021 - DERTIEN JAAR LATER

04-11-2021 - KUMBAYA

05-11-2021 - VENUSMENSEN

06-11-2021 - INSPIRATIE

07-11-2021- OUDE LIEFDE ROEST NIET

09-11-2021 - HET LICHT

10-11-2021 - NU (of nooit)

11-11-2021 - I DON*T ASK YOU TO BELIEVE ME

14-11-2021 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

15-11-2021-  ATIYA

16-11-2021 - INNERLIJK KIND

17-11-2021 - THE NEXT STEP

18-11-2021 - RUIMTE

22-11-2021 - VERGEVING

23-11-2021 - BUITEN RUIMTE EN TIJD

30-11-2021 - BOEKEN OVER.....................

01-11-2021 - GELUKKIG NIEUWJAAR 

Vandaag is de eerste dag van het Keltische Nieuwjaar. Ik heb wat met de Kelten en met name hun bijzondere band met de natuur. De bergen, de bomen, de rivieren, de lucht, het water.

Ooit kwam ik tijdens een werkweek in de Vogezen bij een Keltische nederzetting. Er was een omheining van stenen muren en op een bepaalde plek stonden gebeeldhouwde stenen. Op een van de stenen stond een paard afgebeeld.

Jaren later kwam ik er weer en schreef de Franse tekst over, die als uitleg in de buurt stond, zodat ik het thuis met woordenboek erbij kon vertalen. Het paard kwam bij de Kelten iemand halen, die op het punt stond te *hemelen*. Het paard bracht je dan over de rivier naar de Keltische hemel.

Voor mij was dat een soort schok, omdat tijdens mijn BDE-ervaring een Eenhoorn mij kwam halen. Die ervaring kreeg plotseling door dit Keltische verhaal een duidelijke context.

Vandaag bedacht ik mij, dat de hoorn van de Eenhoorn natuurlijk het LICHT is, dat uitgaat van het derde oog. Het licht werd  destijds niet begrepen en gezien als een hoorn.

 

02-11-2021 - STEREO

In zijn derde boekje over Ho*oponopono beschrijft Joe Vitale, dat hem op een bepaald moment het vijfde woord is gegeven. Hij beschrijft eigenlijk z*n eigen ontwikkeling op het gebied van Ho*oponopono en geeft aan, dat de 4 zinnetjes uitmonden tot een vijfde zinnetje. Zelfs zo dat de vier zinnetjes (voor hem) niet meer zo nodig zijn en het vijfde zinnetje een soort samenvatting is en een stap verder.

Ik moet eerlijk zeggen, dat mijn eerste reactie was, dat het alles vertelde over zijn groei, maar dat ik het toch absoluut ging houden bij de vier bekende zinnetjes:          "I am sorry, Please forgive me, I thank you and I love you." In mijn septemberblogs kan je daar het een en ander over lezen.

Nog geen twee weken later loop ik mijn traditionele rondje in Nieuwkoop en komt onverwacht, maar in alle hevigheid en duidelijkheid bij mij een *zinnetje* door en besef, dat dit voor mij het vijfde zinnetje is. Al wandelend voeg ik dit vijfde zinnetje aan de vier zinnen toe.

Het is een zinnetje, dat inderdaad de andere 4 zou kunnen vervangen, maar ik voel een sterke behoefte om die niet los te laten.

Eergisteren - tijdens een paar mindere dagen (ja....die heb ik ook !) was mijn humor ver te zoeken. Voor mij is humor de manier waarop ik naar zaken kijken en eigenlijk elk probleem kan relativeren. Als ik dat kwijtraak......dat is echt niet best.

Tijdens een droom verschenen mijn moeder en even later mijn vader. Onder leiding van een jongeman (een soort psycholoog) voerden wij een soort therapeutisch gesprek en al dromend moest ik op een gegeven moment lachen. Mijn lach werd steeds uitbundiger en ik denk, dat ik mijzelf wakker heb gelachen. Tijdens de nachtelijke plas ging mijn lach in alle hevigheid gewoon door en even later stapte ik lachend weer mijn bed in. Dit alles gebeurde intrinsiek, anders had ik zeker mijn echtgenote *wakker gelachen*.

Ik was over 2 zaken verbaasd. Ten eerste dat de lach tijdens het opstaan in al z*n sterkte gewoon doorging. De tweede verbazing gold het feit, dat ik tijdens het gesprek de gespreksleider door het lachen niet meer verstond, maar wel steeds harder ging lachen.

De dag na die nachtelijke droom kwam er een oplossing van het probleem, dat mijn humor de vorige dagen had weggenomen.

Dit *stereo-gebeuren* liet zich vandaag op een totaal andere manier weer zien of eigenlijk moet ik zeggen.....horen.

Tijdens mijn wandeling en het van binnen herhalen van de 4 zinnetjes kwam steeds gelijktijdig die vijfde zin door. Iets wat ik bij het reciteren van eerdere mantra*s nooit eerder had meegemaakt. 

Het is duidelijk, dat het vijfde woord zeer krachtig is en in staat is tot een soort samenwerking, waarvan ik nu nog niet kan vermoeden wat de uiteindelijke ontwikkeling is.

Die samenwerking staat ook in grote tegenstelling tot mijn dagelijkse houding. Ik ben niet bepaald iemand van *multitasking*. Ik doe één ding en moet dat absoluut afmaken, voordat ik aan iets anders begin. 

Misschien dat nu na de tijd van focussen - op weg naar de vijfde dimensie - mij andere mogelijkheden worden gegeven.

 

03-11-2021 - DERTIEN JAAR LATER

Zo nu en dan doe ik tai chi oefeningen. Ik vergeet het vaak, maar soms heb ik de discipline om het elke dag even 10 minuten te doen.

Meestal doe ik dat in de huiskamer, maar gisteren deed ik de oefeningen in mijn praktijkkamer en plotseling stond ik oog in oog met de Engel, die ooit door Diana Doornbos Knook voor mij getekend was.

Destijds maakte deze tekening bij mij een gevoel van ontroering los. De ogen keken mij liefdevol maar doordringend aan met een soort blik van *herkenning*.

Deze Engel hangt al jaren in mijn werkkamer.

Ik keek de Engel aan en plotseling viel mij iets op in het gezicht. Naast de neus zie je een pukkeltje en jaren geleden was dat bij mij ook het geval. Ik maakte mij toen ernstig zorgen, maar een huidarts heeft dat snel verwijderd en het probleem was opgelost.

De Engel voelde als een beschermengel. Haar grote vleugels omarmden mij en ik kreeg een warm en liefdevol gevoel, dat ik niet eerder bij deze Engel ervaren had. Zonder mijzelf als engel te bestempelen, kreeg ik het gevoel, alsof ik in een spiegel keek.

Ik kon het niet laten om in mijn map de bijbehorende sessie van Diana en haar moeder Marousja erbij te pakken. Het was een prachtige reading, waar ik slechts enkele punten uithaal, namelijk die met de Engel in verband staan.

"Het is een vrouwelijke Engel (heel lief). De zilveren stip heeft een mooie energie, die jij door mag geven. Deze zilveren stip op het derde oog heeft ook een spiegelfunctie. Het nadeel is, dat mensen jou dingen toedichten, die zij zelf zijn. Ze zien hun eigen fout."

Dat laatste is iets, dat ik in mijn leven heel vaak heb meegemaakt. Let maar eens op (ik richt mij nu tot de lezer) wat mensen over jou zeggen. Het is de mooiste manier om iemand te leren kennen. In de psychologie noemen we dat projectie, maar gebruik het nooit als dooddoener tegenover iemand.

Terug naar de tekening van de Engel.

"De machtige krul op je derde oog geeft de zesde dimensie aan. Vraag de Engel of ze af en toe haar vleugels over jouw zonnevlecht wil laten gaan en vraag aan haar *s ochtends: "Help mij sterk te zijn."

 

 

04-11-2021 - KUMBAYA MY LORD

Na een drukke dag had ik de sterke behoefte me even terug te trekken en zette ik het Ho*oponoponolied op (in de lus) en ging ik er lekker voor zitten.

Ik voelde een sterke behoefte om contact te maken met mijn Andara kristallen, die ik in een bowl met water op een tafeltje vlak naast mij had gezet. Na enige tijd ging ik heel onverwacht met mijn hoofd schudden (dat is absoluut niet tegen te houden) en wist ik, dat ik *verbinding* had.

Ik kreeg ook de sterke ingeving om de Engel van de muur te halen (zie foto vorige blogverhaaltje) en voor mij te houden. In meditaties heb ik vele ervaringen gehad, maar wat nu gebeurde was voor mij geheel nieuw.

Er ontstond een enorme diepte en tijdens die ervaring vroeg ik mij af of die diepte in *gewone* meditaties er ook was. Ik kon namelijk verder en dieper *zien* dan ooit tevoren.

Toen kwam spontaan het lied KUMBAYA MY LORD KUMBAYA bij mij boven. Ooit kwam het in een sessie met iemand ook naar voren, maar deze keer was het veel sterker. Het leek alsof het door een heel groot koor werd gezongen....misschien wel duizenden mensen (engelen ?) en op een bepaald moment werd het ook ondersteund door een orkest. Het was een oorverdovend en indrukwekkend geluid, dat enige tijd aanhield. Het ging over in het ritme van de Bolero (Ravel).

Een heel bijzondere ervaring, die mij zowel visueel als auditief nog wel een tijdje bij me zal blijven *hangen*.

En dan..... middenin de nacht word ik wakker en staat de klok op 4.44 en herinner ik me, dat Diana die voor mij de Engel getekend heeft, ooit in een gedicht voor mij schreef:

"WANT LUISTER MAAR EENS MET JE GEESTELIJK OOR,

WANT DAN ZUL JE HOREN EEN ENGELENKOOR."

En dan ga ik toch even googelen, hoewel ik het eigenlijk wel weet en kijk bij de dubbele getallen.

Bij 444 staat...  duizenden engelen omringen je op dit moment. Ze houden van je en steunen je. Je hebt een heel sterke en heldere verbinding met het engelenrijk.

 

05-11-2021 - VENUSMENSEN

Ik pakte vanochtend een van mijn kleine aantekenboekjes en las mijn aantekeningen van meditaties uit de jaren negentig. Ik realiseerde me, dat er in die periode heel veel gebeurd is.

De werkweken met André Groote in Ventron, waar een zekere doorbraak van mijn mediumschap plaats vond. De Reiki I en Reiki II cursussen, die definitief de stop van de fles haalden en zorgden voor een opening naar de spirituele wereld.

Iedere keer verbaas ik me ook weer over de bijzondere meditaties, die ik in die tijd had en zorgden voor een versnelde ontwikkeling van paranormale vermogens. Tja.....soms heb ik echt heimwee naar die tijd.

Een van die meditaties uit 1996 (het waren altijd lessen voor mij) wil ik hier graag even kwijt. Waarom juist deze ? Ik heb geleerd en ervaren, dat alles wat je uit liefde doet, goede gevolgen heeft. Als je een probleem hebt................

Als stier zijnde heb ik een speciale verbinding met de liefdesplaneet Venus en die staat in deze meditatie centraal.

MEDITATIE

Even in de beek en even boven de beek. Dat is de plaats waar ik altijd mijn innerlijke zintuigen moet opladen en activeren. Aan de rand van de beek stond een figuur in wit en zilver.

"Ga met mij mee.", klonk het uitnodigend en in razende vaart gingen wij *ver weg*. Het was niet alleen terug in de ruimte maar ook terug in de tijd. Op een bepaald moment waren we op het punt gekomen, waar de Venusmensen op aarde waren om te helpen.

"Ruimte en tijd zijn één. Dat is voor jouw aardse denken niet te bevatten, maar je kan het wel benaderen. Weet je nog de knop die in je hoofd gezet werd (een vroegere meditatie), die wordt nu geactiveerd. Nu kan je zien. Op jullie aarde wordt dat *schouwen* genoemd. Nu zijn ruimte en tijd voor jou één geheel."

Het leek of de Venusmensen een soort vliegende schotels hadden. Het leek of ze computers hadden. Toch begreep ik, dat er veel gebeurde door denkkracht. Het leek of een van de Venusmensen een soort ring op mijn voorhoofd richtte en er werd ook een hand op mijn hoofd gelegd.

Toen we teruggingen, kwamen we weer langs de zilveren planeet, die we ook op de heenreis hadden gezien. "Dat is Venus.....daar gaan we wel een keer naar toe."

Op een bepaald moment werd ik *overgedragen* aan een van mijn gidsen. Ik was verbaasd, want dat *overdragen* had ik op de heenweg niet opgemerkt.

"Was ik dan niet onder begeleiding van jou?", vroeg ik aan mijn gids. "Nee....je was onder de hoede van de Grote Engelen." 

Het duurde lang, voordat we weer terug waren. Ik hing even boven de beek en zag de tuin en de zaal (2 andere locaties tijdens mijn meditaties). Alles leek een zilveren glans te hebben en ik mocht even mijn andere gidsen begroeten. We maakten een kring en we voelden ons zeer verbonden met elkaar.

"Nu zijn jullie één geheel.", werd er gezegd.

Het was een lange intensieve meditatie en het was een apart gevoel om weer bij de Venusmensen te zijn.

 

06-11-2021 - INSPIRATIE

Mijn handschrift was niet om aan te zien. De foto laat een stukje van een opstel zien uit mijn lagereschooltijd.

Maar wat jaartjes later moest de studieleider van de middelbare school aan mijn ouders melden, dat mijn handschrift (de letters lagen bijna horizontaal) onleesbaar was en de docenten weigerden om mijn werk nog te corrigeren.

Ik werd naar schrijfles gestuurd en iedereen hield zijn hart vast. Dat wordt een klus ! Degene die mijn handschrift moest verbeteren was een zeer creatieve docent aan de toenmalige kweekschool.

Wat hij tegen mij gezegd heeft, weet ik helaas niet meer. Er was maar één opmerking nodig, die mij inspireerde om mijn handschrift volledig te veranderen in een leesbaar handschrift.

Het zijn soms kleine ervaringen of korte opmerkingen, die de ander kunnen maken of breken.

Een positief voorbeeld is een verjaardagsfeestje van een schoolvriendje, waarbij Peter en de wolf gedraaid werd. Die ene ervaring heeft mij bewust gemaakt van muziek, die uiteindelijk resulteerde in de begeleiding van een balletvoorstelling in de Meervaart (Amsterdam).

Een wandeling in de waterleidingduinen wekte mijn belangstelling op voor de natuur. Toevallig vandaag zag ik in de heemtuin in Nieuwkoop mijn eerste biologische liefde.....het kardinaalsmutsje.

Minder positieve ervaringen zijn er helaas ook te melden. Een verpleegster vond het nodig om mij na een meniscusoperatie enthousiast aan het eind van de controleafspraak enthousiast na te roepen: "Nou meneer Bohlander we zien U binnen afzienbare tijd wel weer terug voor een knieoperatie." Gelukkig had deze verpleegster meer verstand van appeltaart, want die operatie (van een vermoedelijke versleten knie) is er tot nu toe niet van gekomen.

Maria Montessori zei al: "Laat uw woorden geteld zijn."

Ik voeg eraan toe: "Mind your words."

Conclusie: een enkel woord, een simpele handeling, een kleine beslissing, een enkele gedachte kan van grote invloed zijn op jouw leven of dat van een ander. Juist in situaties waarin je je machteloos voelt, is het goed je dat te realiseren. Ook jouw bijdrage doet ertoe !

   

07-11-2021- OUDE LIEFDE ROEST NIET

Ik heb een jaar lang intensief met de tensor tools gewerkt en na dat jaar was het duidelijk, dat deze *stepping stones* hun werk met mij hadden gedaan.

Ik ben heel dankbaar voor dat jaar en de details kan je lezen in mijn hoofdstukken TENSORTOOLS  I en II.

Ik heb destijds de tensor tools netjes opgeborgen, maar in september heb ik de wands weer tevoorschijn gehaald om het proces van het zonnewater te versterken (zie blogverhaaltjes 11 en 13 september).

Vandaag kwam ik tijdens een meditatie op het idee om de harmonizer tevoorschijn te halen, maar het voelde wat zwaar aan. Op dat moment zag ik in dezelfde doos de engelencoil liggen.

 

Met deze engelencoil ben ik eens lekker gaan mediteren en het voelde aan, alsof ik een oude vriend bezocht. De coil gaf mij nog meer rust dan ik vandaag en gisteren al voelde, maar er ontstond ook een soort van *bevrijdend-gevoel*.

Uit de coil kwam als het ware een straal van energie, die als een zaklantaarn heel ver scheen. Het voelde een beetje als een toverstaf en heel even waande ik mij Harry Potter.

Ik was eigenlijk wel benieuwd, wat ik ooit over deze coil had geschreven. Tot mijn verbazing las ik daar dezelfde werking, als ik vandaag had ervaren (TENSOR TOOLS I - 24 december 2018).

Het is duidelijk......met deze coil ga ik de komende tijd weer eens wat vaker aan de slag.

  

09-11-2021 - HET LICHT

De tv was al uit, maar in de tv-gids zag ik, dat een van mijn favoriete programma*s net was begonnen. "The story of God with Martin Freeman" vind ik zo*n programma, dat mij vaak heeft geïnspireerd. Ik viel in op het moment, dat iemand vertelde over z*n BDE-ervaring en dat deed mij denken aan de ervaring - jaren geleden - tijdens een workshop met Galina Seliverstova.

Van de meditatie weet ik absoluut helemaal niets meer, maar op een gegeven moment naderde ik een prachtig licht, dat niet te beschrijven is of in woorden uit te drukken.

Het gaat ook niet om het beeld, maar het gevoel, dat ik het Goddelijke naderde en mij overviel een zeer weldadige en indrukwekkende emotie.

Nog nooit was ik het Goddelijk Licht zo dicht genaderd.

De meditatie was afgelopen en na een korte onderbreking stelde Galina voor om weer direct door te gaan. Ik gaf aan, dat niet te willen en verliet de meditatieruimte. Ik was zo onder de indruk, dat ik even ruimte nodig had om het te verwerken.

Later realiseerde ik me, dat zelfs tijdens mijn  eigen BDE-ervaring het licht niet zo overweldigend was.

Dat dit tijdens een meditatie gebeurde, heb ik altijd gezien als een groot cadeau.

 

10-11-2021 - NU (of nooit)

De vraag is.......of je wel echt *IN-HET-NU* kan zijn en daarop aansluitend of dat nou wel zo belangrijk is.

Ik denk, dat je never en nooit IN-HET-NU kan zijn, want het glipt als los zand door je vingers. Kijk maar eens naar een zandloper, die geen moment aan kan geven en ook de secondewijzer van de klok staat niet stil.

Het verleden en de toekomst zijn slechts herinneringen en verwachtingen en het Nu laat zich ervaren als een ongrijpbare grootheid.

Stel je een gordijnrails voor, waarop een oogje zich langzaam verplaatst van de ene oneindige kant naar de andere oneindige kant. Dan is het toch een enorme uitdaging, als je op de keukentrap staat en probeert een gordijn op te hangen.

Het Nu is dus niet statisch, maar voortdurend in beweging en als je jouw (levens)gordijn wil ophangen, zal je ook steeds in beweging moeten blijven.

Oftewel........"IN THE FLOW !"

11-11-2021 - I DON*T ASK YOU                                               TO BELIEVE ME

When you talk, you only hear your own story and that*s what you already know.

When you ask and you listen ....

you get the possibility to learn and experience something new.

Your soul can be touched and maybe you discover a new road for your future.

So....in a session people ask me so much.

I speak and hope they listen to the reactions in their heart !

I don*t do anything.

I only open the window and you have to look inside.

There is a place ..........

So....you are your own teacher.

14-11-2021 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

 

Het leven is.........

als een gebreide das.

Soms......

laat je een steekje vallen.

15-11-2021 - ATIYA

Sinds anderhalf jaar heb ik Netflix maar op een enkele film of serie na, ben ik niet echt een goede klant. Maar deze keer kreeg deze serie mij toch echt te pakken.

Atiya is een Turkse productie, die ik al eens eerder was tegengekomen, maar na 5 minuten was het niet direct, wat ik wilde.

Deze keer leek de tijd rijp en in een onwaarachtig tempo van 4 dagen heeft deze serie met 24 afleveringen mij voor eventjes  verslaafd gemaakt. Turkse acteurs en actrices met een boeiende verhaallijn, maar vooral met heel veel spirituele inhoud.

Bij de laatste afleveringen van de derde serie kreeg ik het bijna ongemakkelijke gevoel, dat ik het symbool, dat heel vaak terugkomt in deze serie, ooit eens had getekend.

Ik zocht mijn map op met een zestigtal tekeningen met wascokrijt, die ik in de vroege negentiger jaren ooit had gemaakt.

Er was 1 tekening bij, die min of meer een beetje die kant op wees.

Het opmerkelijke is wel, dat van alle tekeningen het de enige tekening is, die ik niet heb gedateerd en ook geen naam heb gegeven. Dat maakt het toch een beetje mysterieus ! 

 

 

 

16-11-2021 - INNERLIJK KIND

Het heeft soms z*n voordelen, als je een slechte slaper bent en lang wakker ligt. Het geeft je als het ware extra bedenktijd.

Ik heb altijd een soort afkeer, weerzin om niet te zeggen bloedhekel gehad aan het begrip INNERLIJK KIND. Ik kan je echt niet vertellen waarom, het is (was) nu eenmaal zo.

De afgelopen tijd merkte ik, dat er - zonder in details te treden - door bepaalde omstandigheden een soort spanning zat in het gebied van mijn tweede chakra. Het begon zich ook te manifesteren als een fysiek gevoel en dat was voor mij het moment om er (tijdens mijn niet-slaapperiode dus) eens goed over na te denken.

Ik begreep wel, waardoor het fysiek ongemak werd veroorzaakt, maar ik had ook het gevoel, dat het triggerde aan een gebeurtenis uit mijn jeugd.

Toen ik me dat realiseerde, kwam die gebeurtenis uit mijn jeugd vrij snel naar voren.

Ik besloot mijn innerlijk kind (het was tenslotte een ervaring uit mijn jeugd) eens flink te verwennen en ik begon het al mijn liefde te sturen, die ik had.

Dit alles gebeurde een dag of vier geleden en het effect was vrij snel voelbaar en het drukkende gevoel rond mijn tweede chakra is tot nu toe ook weggebleven.

Voor de compleetheid laat ik hierbij een foto zien van mijn uiterlijk kind.                          Wat een schatje hè !?

17-11-2021 - THE NEXT STEP

De allereerste stap was *The big bang*. We bezien dat altijd op een fysieke manier. Een *Cursus in Wonderen* geeft daar een geheel eigen en boeiende interpretatie aan.

Als je de fysieke lijn bekijkt, zijn er heel wat stappen gemaakt. In telegramstijl zie je dan:

- Het uitdijend heelal

- Het ontstaan van ons zonnestelsel

- Het ontstaan van de aarde

- Land en water

- De eerste eencelligen

- Planten

- Dieren

- Mensen

- Homo sapiens

We voelen allemaal aan, dat we in tijden leven met grote veranderingen.

Niet alleen veranderingen in en van de fysieke wereld, maar vooral de veranderingen in het denken van de mens en de spirituele verbinding met....................

Wat zou in onze ontwikkeling als mensensoort de volgende stap zijn ?

   

18-11-2021 - RUIMTE

In mijn blogverhaaltjes van 5 oktober heb ik het over tijd (TIMELINE 1 en2). Timeline 2 beëindig ik met: "Maar ja.... dan hebben we het over ruimte en dat is weer een ander verhaal."

Ruimte is net als tijd een illusoire ervaring. Visualiseer maar eens een tijdlijn, die loopt van plek-A naar plek-B. Als ik bij plek-A ben (NU) en ik wil naar plek- B (toekomst), moet ik in ieder geval in beweging komen (the flow).

Als ik mij in beweging zet, dan passeer ik allerlei ervaringen (Nu-momentjes op een bepaalde plaats). Eenmaal aangekomen bij plek-B (NU) is plek-A het verleden.

Zo wisselen verleden, Nu en de toekomst elkaar af, afhankelijk van op welke plek (WAAR) ik ben. Tijd en plaats hangen dus als een onafscheidelijke tweeling nauw met elkaar samen.

Is plek-A nou zo interessant ? Is plek-B nou zo interessant? Alleen maar als herinnering en als toekomstbeeld....allebei ongrijpbaar. Dus......

Geniet van de reis...van al die ervaringen.....van al die ongrijpbare Nu-momentjes op al die ongrijpbare Nu-plekjes.

Pas buiten die flow van momentjes - BUITEN RUIMTE EN TIJD - wordt het pas echt interessant. Maar ja.......dat is een ander verhaal.

 

 

 

22-11-2021 - VERGEVING

Gisteren overviel mij een sterke emotie bij het lezen van *DE VERDWIJNING VAN HET UNIVERSUM." Het is een boek, dat ik adviseer, als mensen "EEN CURSUS IN WONDEREN" te zware stof vinden. De "VERDWIJNING VAN HET UNIVERSUM" behandelt dezelfde leerstof,  maar dan meer op een lineaire manier en is daardoor wat gemakkelijker te lezen.

Beide boeken heb ik ondertussen talloze keren bestudeerd en iedere keer ben ik weer diep onder de indruk. Dat kan, omdat je (spiritueel) groeit en daardoor deze thema*s steeds weer op een nieuwe manier ervaart.

Een "CURSUS IN WONDEREN" vertelt ons, dat we ooit in een ondeelbaar ogenblik ons als gedachte hebben afgescheiden van het Goddelijke.

In werkelijkheid is dat nooit gebeurd, maar de schuld en angst over deze schijnbare gebeurtenis hebben we diep opgeslagen in ons onderbewustzijn.

Deze angst en schuld zijn zo zwaar, dat we ons proberen te ontlasten door deze angst en schuld over de afscheiding naar buiten te projecteren op andere mensen en situaties.

In de geprojecteerde wereld zien we dus onze eigen angsten en schuld in een wereld, die eigenlijk niet bestaat, want het is een droom, het is een illusie. Daarin schuilt de  manier om onszelf en anderen op een ware manier te vergeven.

Wat we in de wereld ervaren 1. is nooit gebeurd  2. is onze eigen droom met onze geprojecteerde beelden 3. is onze eigen angst en schuld.

Als we ons realiseren, dat we de oorzaak zijn  en niet het gevolg, dan kunnen we het oordeel over mensen en gebeurtenissen loslaten, omdat we anders gaan kijken. Dan zijn we op een ware manier bezig met vergeving: je vergeeft je geprojecteerde beelden en jouzelf, dat je ze droomt. Dan neem je de verantwoordelijkheid voor je eigen projecties en dan is er geen sprake van schuld.

Op de een of andere manier kwam dat gisteren bij mij binnen (zoals dat heet) en het voelde als een bevrijding om dit niet alleen te snappen, maar het als een concrete manier te zien en te voelen om tot innerlijke vrede te komen.

Bijgaande foto is het bewijs, dat ik deze boeken bijna letterlijk heb opgegeten en dat het een lange weg is (proces) om sommige ideeën ook een concrete plek in je leven te geven.

Dit blogverhaaltje heb ik hoofdzakelijk voor mezelf geschreven en eigenlijk kan dat ook niet anders, want een van de uitgangspunten van deze materie is: DAARBUITEN IS NIEMAND.

Als iemand mij dat 20 jaar geleden zou hebben gezegd, dan.............................

Ik probeer dus niemand te overtuigen, maar alleen de leestip te geven om "DE VERDWIJNING VAN HET UNIVERSUM" een kans te geven in jouw leven !

 

 

23-11-2021 - BUITEN RUIMTE EN TIJD

En zo vormen alle blogverhaaltjes van deze maand zich tot één verhaal, dat de illusie van ruimte en tijd zich kan ontwikkelen tot VERLICHTING.

O VERLICHTING is de staat van onschuld, die bereikt is door totale vergeving.

O Je bent ontwaakt uit de droom van illusies.

O Het is een gewaarzijn van jouw oorspronkelijke staat in de goddelijke sfeer. 

O Je herinnert het je en je verbindt je......je nooit bent weggeweest. 

Het kan haast niet anders, maar ik stel me zo voor, dat er een groot bord hangt:

"WELKOM THUIS ! "

30-11-2021 - BOEKEN OVER...........

Er zijn een aantal boeken, die over Een Cursus in Wonderen gaan en die ik herhaalde malen heb gelezen. Bij de zoveelste keer heb ik dan de behoefte om er de kern uit te halen en dan ga ik onderstrepen.

Tijdens mijn studie gebeurde het nogal eens, dat mijn uittreksels er eenmaal uitgetypt, soms groter uitzagen dan het oorspronkelijke boek. Bij het onderstrepen moet ik me dus soms erg inhouden en mezelf toespreken om te bepalen, waar het nou echt om gaat en wat belangrijk is.

Dan komt er de onvermijdelijke fase van de onderstreepte boeken lezen. Dan gaat het zich uitbetalen, want een onderstreept boek kan je soms in één dag helemaal doorgenomen hebben.

Dat heb ik dus de afgelopen week gedaan en de essentie van 7 boeken tot mij genomen. Daar zaten bijzondere momenten tussen, die varieerden van emotie (gevoel) tot op een hoger plan begrijpen, waar het eigenlijk om gaat.

Ik moet zeggen, dat het mij een ongelofelijke *lift-up* heeft gegeven, oftewel op een hoger plan heeft gebracht. Ik voel een grote mate van dankbaarheid, dat ik daar zo in mag groeien.

Nu komt na deze lange en zware *maaltijd* de periode van verwerken, verteren en laten zakken. Het geeft een soort rust in mij, die ik nu ook echt even nodig heb.