BRETAGNE (I) - DE POT

BRETAGNE (2) - JACQUES

BRETAGNE (3) - STERRENMENS

BRETAGNE (4) - SYNCHRONICITEIT

BRETAGNE (5) - VLINDER 

BRETAGNE (6) - WIND

BRETAGNE (7) - VIJVER

BRETAGNE (8) - HET OOG

04-08-2021 - VLINDER (2)

05-08-2021 - IN DE SUPERMARKT (brief)

08-08-2021 - MEEDOEN

09-08-2021 - GOUWE OUWE

11-08-2021 - CRYSTAL CHILD 

14-08-2021 - RENZO EN SAXO

14-08-2021 - SAXO EN RENZO

 

 

 

 

BRETAGNE (I) - DE POT

Om dit verhaaltje goed te kunnen begrijpen, raad ik je aan eerst even het eerste blogverhaaltje van vorig jaar augustus te lezen. Lees dan 24-08-2020 VAKANTIE-ERVARINGEN.

De vraag die ons zelfs op de heenreis naar Bretagne bezighield was: "Zou de pot er nog staan?" En al op de tweede dag van ons verblijf reden wij naar het kapelletje waar het kippenhok met de pot/ketel stond.

Een allerliefst hondje van een naburig huis begroette ons en weldra werd onze vraag beantwoord. De pot stond er en nog en exact op dezelfde plaats. Na de ervaring van vorig jaar was één ding wel duidelijk.....lekker laten staan.

Toch wilde ik even kijken en voelen of deze pot voor mij nog een boodschap had. Na vele ervaringen met psychometrie was dat niet zo*n gek idee. Maar er gebeurde niets en ook dat weet ik......je kan niets forceren !

Maar zittend op de grond met de pot in mijn handen nam ik daardoor deze keer wel even de tijd om alle details van de pot te bestuderen. Tot mijn grote verbazing zat er aan de binnenkant een stukje van een krant vastgeplakt. Dat had ik vorig jaar niet opgemerkt. 

Later heb ik op de foto*s van vorig jaar zien, dat dit krantenfragment ook toen daadwerkelijk aanwezig was.

De verbazing werd groter, want met de leesbril op kon ik de woorden  ÉTATS-UNIS en PAYS BAS ontwaren. Een lichte schok want de Verenigde Staten betekenen voor ons heel veel, omdat dochter Miriam daar woont en een maand later bij ons op bezoek komt !

De pot dus niet mee, maar wel weer de nodige foto*s ervan gemaakt. 

Thuis in het huisje kon ik het beeld vergroten en toen viel mijn mond echt open van verbazing. In de tekst was duidelijk waarneembaar de naam MIRIAM.

Uit de rest van de summiere tekst kon ik opmaken dat het om uitslagen van tenniswedstrijden ging en mijn nieuwsgierigheid werd verder geprikkeld. Uit welk jaar zou de krant zijn? Het leek mij een mooie puzzel voor het medium uit Barneveld, die thuis wel de beschikking had over Google. De uitslag kwam sneller dan verwacht.

Miriam Oremans heeft tegen Lindsay gespeeld op 28 mei 1995. Uitslag 6-2 en 6-3.

Dus...zo oud is de krant !

  

 BRETAGNE (2) - JACQUES

Het medium van Barneveld zette ik vanuit Bretagne alweer voor de tweede keer aan het werk. Nou ja werk......ik weet, dat ze het leuk vindt om puzzeltjes op te lossen en ik had er dus weer één voor haar.

Een vast plek in onze Bretagnevakantie is wat wij noemen "De laurierplek". Hoewel we zelf in onze tuin een hoge haag met laurier hebben staan, is de Franse laurier voor ons natuurlijk altijd net een beetje meer apart.

Een kleine 100 meter verderop staat een vervallen kapelletje (Chapelle de Lanjulitte). Je kan rustig zeggen een ruïne.

Boven de ingang zit een horizontale steen met een tekst, waar ik me al jarenlang het hoofd over breek, maar nooit heb begrepen.

Dit is de reactie, die ik vanuit Nederland van haar kreeg.

 

Fabriquer is maken/vervaardigen. Ik heb het even opgezocht. Ja...die onderste regel klopt. De bovenste regel blijft voor mij nog een mysterie. Die plek voelt veel ouder dan 1677. Daar was veel eerder een vereringsplaats. Dat raamwerk is 15e-eeuws.

Heb zitten piekeren over de naam. Het moet Jacques zijn. Die heeft het gemaakt. We zijn eruit. De *Q* achterstevoren. De *J* werd vroeger ook wel als *I* geschreven en de *S* is wat afgesleten.

Leuk om te weten, dat "Jacques" - wie het ook was - die specifieke steen, maar waarschijnlijk alle stenen of heeft aangeleverd of zelfs de architect was van het hele gebouw.

 

BRETAGNE (3) - STERRENMENS

Nog geen 10 kilometer van onze verblijfplaats staat op een hoge plek vlakbij de kust een groep menhirs. Het zijn de stenen van Lagatjar. We doen in zo*n vakantie bijna alles samen, maar de stenen van Lagatjar is echt mijn plek, dus zo nu en dan roep ik: "Ik ga even naar de stenen."

Dat je met stenen kan praten is voor sommigen waarschijnlijk "a bridge too far" maar voor mij werkt het.

Van de vele stenen die er staan, zijn er zo*n stuk of 3 waarmee ik een innige relatie heb opgebouwd. Bedenk, dat we er voor de 14e keer waren ! Ik moet altijd even tegen ze aanleunen en soms krijg ik boodschappen en soms - als het nodig is - heel veel energie !

Toen ik tegen een van de drie stond aangeleund, zag ik een steen in een andere rij, die me nooit eerder was opgevallen. Het was een steen (menhir) die me als het ware riep.

Toen ik tegen deze *nieuwe* vriend stond aangeleund kreeg ik de volgende boodschap.

"Je bent een sterrenmens en je hebt door vele sterrenstelsels gereisd. In dit zonnestelsel ben je verbijsterd en verbaasd over het gebrek aan liefde. Jij moet nu leren om hiermee om te gaan."

Bij de volgende boodschap moest even het kwartje vallen, maar al snel begreep ik de strekking.

"Bevrijd de stenen."

Onderweg naar het huisje realiseerde ik me, dat de Adarakristallen - die ik altijd meeneem op vakantie - nog steeds veilig opgeborgen zaten in het etuitje.

Thuisgekomen was het eerste wat ik deed, de kristallen lekker in het zonlicht leggen en vanaf dat moment, was ik ook weer intensief met ze bezig. (Zie ook Bretagne 4).

BRETAGNE (4) - SYNCHRONICITEIT

Dat de stenen spreken komt in een totaal ander verband op wonderbaarlijke wijze ook tot uiting.

 

Een van de Andarakristallen die nogal fors is uitgevallen, is de ASCENDANT LILAC die onder meer staat voor een verhoging van de kans op synchroniciteit (betekenisvolle samenhang).

 

Synchroniciteit komt niet alleen dankzij deze Andarakristal wel vaker voor in mijn leven, maar terwijl ik bezig was met deze kristallen kreeg ik een appje van onze Jeroen, die een tentoonstelling bezocht.

"Sta ik in een fototentoonstelling en in een vitrine ligt een agenda opengeslagen en kijk eens......!"

Op de linkerbladzijde stond met hele grote letters mijn geboortejaar en op de rechterbladzijde de week en datum van mijn *jaardag* 13 mei.

Synchroniciteit........

De punt op de *i* was in dit geval, toen ik hem vroeg naar de fotograaf, waar deze tentoonstelling over ging.

De naam van de fotograaf......Fred STEIN (weer zo*n grapje van de Kosmos !).

BRETAGNE (5) - VLINDER

Iedere namiddag, als de felle zon wat aan het minderen was, verschenen er in de tuin een tweetal vlinders, die in razende vaart elkaar achterna zaten.

Met enorme snelheid en de meest onverwachte bochten en figuren speelden ze hun spel. Soms verscheen er een derde vlinder, maar die werd meestal al snel afgeschud.

Ze hadden de gewoonte om regelmatig tijdens dit gebeuren even uit te rusten en streken dan neer op een kolossale hortensia. Af en toe parmantig hun vleugels uitspreidend om het laatste zonlicht op te vangen, te snoepen van de nectar en te laten zien aan de wereld, hoe mooi ze zijn.

Voor mij de kans om half hangend in de hortensia*s met een half verlamde arm de camera steeds dichterbij mijn foto-object te krijgen. "Toe nou....spreid die vleugels nou uit." 

                                                                                               En ja hoor......toen lukte het !!

BRETAGNE (6) - WIND

 

EEN TOCHT VANUIT DE ZUIDKUST NAAR DE NOORDKUST

DE VEGETATIE EN DE BEBOUWING WORDEN ANDERS

DAN IS HET DOEL BEREIKT

EEN ARCHEOLOGISCHE SITE

ZO ZAG HET ER DUS VROEGER UIT

BAR WEER

JE RUIKT DE ZEE

 

HOUD JE DE RUG RECHT

OF GA JE MET DE FLOW MEE ?

 

 

BRETAGNE (7) - VIJVER

Ik was er trots op, want het was MIJN verhaal...ik had het zelf bedacht ! Dat verhaal ging over eigen inbreng en eigen verantwoordelijkheid en was altijd gebaseerd op les één: "Lief zijn voor elkaar." 

Kort samengevat: Als je een *plussteentje* in de vijver gooit krijg je een*plus* terug. Als je een *minsteentje* in de vijver gooit, krijg je een *min* terug.

In Bretagne had ik 2 boeken bij me en het eerste boek dat ik las *DE SLEUTEL TOT THEOSOPHIE* (H.P. Blavatsky) uit 1889 had ik vlak voor de vakantie bij de boekwinkel tussen de tweedehandsboeken opgescharreld.

Op bladzijde 158 kwam er een einde aan mijn *zelfbedachte-illusie*

Citaat:

"Een steen valt in het water en doet naar alle kanten rimpelingen ontstaan. Deze rimpelingen breiden zich naar voren en achteren uit, totdat zij ten laatste door een wet, die de natuurkundigen verstrooiing van energie noemen, tot rust komen en het water tot zijn toestand van kalme ongestoordheid terugkeert. Op dezelfde wijze verbreekt elke handeling, op welk gebied ook verricht, het harmonische evenwicht van het Heelal en de daardoor opgewekte trillingen zullen, zich, indien haar terrein van actie tenminste beperkt is, naar voren en achteren voortplanten, totdat het evenwicht hersteld is.

Doch aangezien elke storing van een bepaald punt uitgaat, is het duidelijk, dat slechts dan, wanneer al de krachten, die van daaruit in beweging werden gezet, tot datzelfde punt worden teruggeleid, het harmonisch evenwicht hersteld kan worden. En ziedaar het bewijs, dat de gevolgen van wat iemand denkt of doet, alle op hemzelven moeten terugwerken en wel met dezelfde kracht, als waarmede zij in beweging werden gezet."

 

 

BRETAGNE (8) - HET OOG

In de vakantie wil ik altjd naar een plek, die absoluut niet spectaculair te noemen is.

We zijn er verschillende keren geweest. Het is achter een piepkleine verzameling huizen en de weg loopt naar beneden en komt uit bij een rivier, die in verbinding staat met de zee. 

Je komt dan aan bij een kade, waar een paar bootjes op het droge liggen, een prachtig uitzicht naar de overkant, maar verder is er meestal geen kip.

En kijk......dat is het aantrekkelijke van die plek. Het is er stil, ja echt doodstil en dat is waarschijnlijk de reden, dat ik er altijd even naar toe moet.

In de kademuur zit een oog en toen realiseerde ik me, dat we in deze mondkapjestijd (in Frankrijk was het in juli nog verplicht een mondkapje te dragen) alleen maar de ogen van de ander zien en dus de nodige gelaatsuitdrukkingen missen.

Het oogcontact is daardoor veel indringender. Sterker nog.....op afstand in een supermarkt kan je iemand aankijken en dan weet je, dat er contact is.

De mensensoort evolueert, maar dat gaat natuurlijk langzaam.

En wellicht is deze tijd met deze omstandigheden wel de aanzet tot een totaal ander soort communicatie: telepatisch.

 

04-08-2021 - VLINDER (2)

We kennen allemaal het verschijnsel, dat je een bepaald merk auto wil kopen en daarna zie je alleen nog maar dat merk rondrijden.

Na de enorme moeite die ik heb gedaan om in Bretagne een vlinder op de foto te krijgen, zie ik meer dan anders overal vlinders.

Om de vakantiegaten in de tuin te herstellen, liepen we gisteren rond in een bekend tuincentrum en vlak voor mijn neus landde een prachtige vlinder.

Ik kreeg zelfs de tijd om mijn telefoontje uit de tas te halen en op ontspannen wijze kon ik deze vlinder fotograferen. Het was het *zusje* van de Bretagnevlinder.

Tja.......soms moet je moeite doen en soms wordt het je in de schoot geworpen.

En dát.......is op wel meer terreinen van toepassing !

 

 

05-08-2021 - IN DE SUPERMARKT (brief)

 

                                                                                              Nieuwkoop 5 augustus 21.55 uur

Aan de leiding van de ....

Een kwartier geleden heb ik in uw winkel een paar artikelen gekocht en ik loop naar 

de kassa.

Het meisje aan de kassa zat iets op een bonnetje te schrijven. Toen ze klaar was, 

keek ze op en zei: "Wilt U contant betalen?"

Ik zei: "Nee...ik pin altijd."

"O", zei ze, "u mag ook daar betalen" en ze wees naar een andere kassa.

Ik zei: "Mag het of moet het?"

Ze zei: "Nee...het mag."

"O", zei ik, "dan reken ik hier even af."

 

Ik wil dit graag even aan U kwijt, want ik vond dit zo*n raar gebeuren.

Net niet onbeschoft, maar absoluut heel klantonvriendelijk !

Met groet,

Frans Bohlander

 

Post Scriptum:

OF IK DE BRIEF OOK ECHT HEB GEPOST ?

NEE.....WANT HOE VAKER IK HET LAS, HOE GRAPPIGER IK HET VOND.

WAARMEE WEER DE WAARDE IS BEWEZEN, DAT HET VERSTANDIGER IS OM IETS DAT

JOU ERGERT OF VERBAASD, EERST EENS OP TE SCHRIJVEN.

    

   

07-08-2021 - SHIFT

Als je zo naar de uitslagen kijkt op de grafiek van de Schumann Resonantie, dan is er heel wat aan de hand.

We hadden van de week weer een paar keer een forse uitslag en vervolgens een *black-out* (shift) van minstens 24 uur.

Vervolgens weer een piek en daarna een kleine shift (zwarte balk).

Wat gebeurt er toch allemaal ? 

Geen idee !

08-08-2021 - MEEDOEN

Vandaag was de afsluiting van de Olympische Spelen. Het grootste deel heb ik gemist, want we waren immers op vakantie. Maar afgelopen week heb ik dan toch de nodige spannende momenten meegemaakt.

Het viel me verschillende keren op, dat toch wel erg vaak de nadruk kwam te liggen op het aantal medailles, dat Nederland had behaald. Absoluut knap een zevende plaats op de ranglijst voor grote landen als Frankrijk, Duitsland en Italië. Maar toch......

Af en toe leek het authentieke uitgangspunt van de Olympische Spelen MEEDOEN IS BELANGRIJKER DAN WINNEN een beetje op de achtergrond te geraken.

Vorige week heb ik me ook een beetje voorbereid op een workshop, die ik op 9 oktober bij Reikivereniging Cirkel in Lexmond mag geven. Het is een heerlijk vooruitzicht om mijn ervaringen en verhalen aan mensen te mogen vertellen en ik hoef van niemand te winnen. Op deze contactdag mag ik gewoon lekker meedoen !

09-08-2021 - GOUWE OUWE

- Ben ik nou zo vergeetachtig ?

- Dringt het gewoon niet tot me door ?

- Kijk ik wel goed ?

In deze vakantie is me opgevallen, dat je na een aantal keer op dezelfde plek komend, toch steeds weer andere en/of nieuwe dingen ziet. Is de omgeving veranderd ? Ben ik veranderd?

Zo bladerde ik onlangs in mijn oude meditatieboekje en kwam met een schok tot dezelfde soort vragen: "Hè....is dat nou niet tot me doorgedrongen? Ben ik het vergeten ?"

In een oude meditatie van 10 december 1995 werd mij duidelijk gemaakt, dat de eenhoorn symbool staat voor mijn Hoger Zelf.

Ooit kwam in een BDE-ervaring de eenhoorn mij als een zuiver wit licht tegemoet met de mededeling:                    "Ik kom je halen."

Mijn antwoord was direct en duidelijk: "Nee, dat wil ik niet."

In de meditatie vroeg ik overigens: "Waarom de eenhoorn?" Het antwoord was er direct: "Het is jouw symbool, dat teken begrijp je."

Verder lezend viel mij ook op, dat in de meditaties daaropvolgend wel heel vaak wit licht een rol speelde.

- 11/12: "De fonteinzuil was zuiver wit met blauw water."

- 16/12: "Ik kreeg een mooie witte anjer."

Daarna volgde een korte meditatie, die ik in z*n geheel weergeef (17/12).

Alles was wit....winter. Ik vroeg aan Marius: "Krijg ik een les?" Marius zei: "Dat bepalen de Meesters. Alles is in rust, voor jou breekt een tijd van rust aan. Neem die rust, dan kan je er daarna weer beter tegenaan. Het helderziende zal zich ontwikkelen, dat weet jij ook."

In de tuin terug was alles wit en in rust: winters. Het voelt ook echt zo aan. Heerlijk !

Het mooie is, dat in de volgende meditaties dat wit even een tijdje niet meer voorkwam. Het ging allemaal over blauw, groen en goud.

   

11-08-2021 - CRYSTAL CHILD 

De laatste tijd - misschien moet ik zeggen de laatste jaren - kom ik steeds weer de informatie tegen, dat we langzamerhand veranderen van *koolstofmens* naar een *kristalmens*.

Het volgende verhaal is mij zeker 20 jaar geleden overkomen en heeft altijd een diepe indruk op me gemaakt.

Ik deed op de Veluwe een cursus met het Amerikaans medium Steve Rother, die ook maandelijks boodschappen op internet plaatste onder de naam BEAMS OF LIGHT.

Het was een mooie week en centraal stond, dat we bij veel activiteiten eerst elkaar een knuffel moesten geven. In het begin nogal onwennig, maar het werd in de loop van de week een gewoonte.

Aan het eind van de week - waarin we veel geleerd hebben - gaf het medium een sessie bij een prachtige vijver met aan de oever een zee van rhododendrons, die in bloei stonden.

Ik weet nog, dat ik ongelofelijk sceptisch was en dat ik eigenlijk niets geloofde van wat er werd gezegd. Je zou ook kunnen zeggen: ik was niet aangesloten en niet *in*.

Na de sessie mochten we even weer lekker in onze eigen ruimte een wandelingetje maken om de vijver heen. Ergens onderweg voelde ik een onweerstaanbare neiging om aan de kant te gaan liggen en wel in foetushouding.

Ik kreeg een soort film te zien en in razendtempo kwamen allerlei beelden aan mij voorbij en werden de daarbij behorende leeftijden genoemd.

"Nu ben je 5, nu ben je 20, nu ben je 34. " Bij 43 jaar stopten de beelden en het tellen.

Er werd gezegd:

"NOW YOU ARE A CRYSTAL CHILD". Daarna tot drie keer toe: "YOU WILL BE REBORN."

De hele week was  de voertaal Engels, dus zo gek was het niet, dat deze boodschap mij in het Engels werd doorgegeven.

Kristalkind..................

 

 

 

14-08-2021 - RENZO EN SAXO

Uiteraard met toestemming van de afzender hier het volgende bericht, dat ik vandaag via de e-mail kreeg.

"Hoi Frans, ik loop al een maand aan mijn overleden kat te denken. Mijn vriend heeft hem al twee keer *gezien*. Zo mooi. Ik zou graag willen weten, hoe het met hem gaat.  Hij kon niet zonder mij en ik niet zonder hem."

"Ik doe iedere ochtend en avond nog het dagelijks ritueel. Ophalen uit zijn kamertje en *s avonds, wat ik altijd deed, naar bed brengen en praten."

"Maar ik twijfel zo, of ik dat moet blijven doen. Ik kan en wil hem niet *loslaten*."

Mijn antwoord was:

"Toen onze Saxo was gaan hemelen, was ik net als jij ontzettend verdrietig. Ik bleef een paar dagen zó verdrietig, dat ik me realiseerde, dat het zo echt niet verder kon.."

"Ik ben in de auto gestapt naar een plek, waar we vaak waren. Gestopt en de deur open: *Nou Saxo....spring er maar uit.* Even tijdje snuffelen en weer de auto in. Zo ben ik verschillende plekken afgegaan, zelfs tot in Duitsland net over de grens. We waren op de laatste locatie geweest en ik reed op de snelweg bij Nunspeet en toen werd er gezegd: "Zo...nu mag je afscheid nemen van je baasje en mag jij nu verder......"

Mijn verdriet werd hanteerbaar  en tot normale proporties teruggebracht.

Ik heb tegen de eigenares van de poes gezegd, dat het mooi is wat ze doet, maar dat ze op die manier wel haar verdriet in stand houdt. Bedenk.....dat de poes ook verder wil.

"Weet je.....en als je hem dan hebt losgelaten. De poes blijft toch altijd in je hart en in zekere zin is dat een veel gezondere relatie."

"Het heeft allemaal tijd nodig en die moet je ook gewoon nemen, maar....Renzo moet verder, maar jij ook hè !"

 

14-08-2021 - SAXO EN RENZO

Er kwam nog een onverwacht vervolg en dat moest ik toch even nog kwijt aan Renzo*s vrouwtje.

Ik schreef haar:

"In je eerste reactie schreef je ook, dat je zo graag zou willen weten, hoe het met Renzo gaat. Op dat soort vragen geef ik eigenlijk nooit antwoord, maar vandaag...... Ik denk, dat we met onze energie en uitwisseling van ervaringen iets teweeg hebben gebracht op energetisch niveau."

"Tijdens het avondeten kreeg ik het gevoel - en er kwam ook een beeld bij - dat Renzo en Saxo samen zijn."

"Ik heb met een poes eerdere ervaringen gehad en ik weet, dat er een andere sfeer bestaat, waarin het leven gewoon doorgaat."

"Saxo en Renzo kunnen het daar heel goed vinden met elkaar !"

Die avond nam ik een mooi kristal ter hand de LADY NELLIE die staat voor Goddelijk vertrouwen, gratie en flow.

Na een poosje kreeg ik het beeld van Saxo en Renzo. Ze liepen naast elkaar en van mij weg. Dat laatste betekent, dat ze naar het licht gaan. Het was heel ontroerend om dit te mogen zien !