01-02-2021 - PRAKTIJK DE DROOMVLINDER

02-02-2021 - CAPPUCCINO

03-02-2021 - INVLOED VAN

05-02-2021 - VASTZITTEN

07-02-2021 - VASTZITTEN (II)

08-02-2021 - KLIK

09-02-2021 - LOSLATEN

10-02-2021 - VASTGELOPEN

11-02-2021 - UFO

12-02-2021 - PALINDROOM

13-02-2021 - MUZIEK

15-02-2021 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

17-02-2021 - GOUWE OUWE

18-02-2021 - OUDE PADEN

19-02-2021 - PUZZELSTUKJES

20-02-2021 - COULISSEN

21-02-2021 - GELUK

22-02-2021 - ORB*S

 

01-02-2021 - PRAKTIJK DE DROOMVLINDER

Praktijk de Droomvlinder is gewoon geopend en je kan via e-mail of via de app rustig een afspraak maken. 

Volgens de richtlijnen van de overheid valt mijn praktijk onder de alternatieve niet-contactberoepen en ik ben heel streng met mijn aanpak om na iedere cliënt mijn praktijkruimte te desinfecteren.

Als je het toch fijn vindt een mondkapje op te hebben, dan doen we dat gewoon. Nogmaals.....je bent van harte welkom ! 

 

02-02-2021 - CAPPUCCINO

Gisteren mijn echtgenote weer eens naar de tandarts gebracht 22 km verderop.

Ik doe dat met alle liefde en het is dan altijd even een uurtje de tijd volmaken en dat was deze keer best wel even een probleem.

Vaak loop ik dan een half uurtje in de buurt, maar ik had thuis net al mijn dagelijks rondje gemaakt en had meer behoefte aan even een kopje koffie.

Dat is in deze tijd nog niet zo eenvoudig. Geen vrienden of familieleden die in de buurt wonen en alle horeca is dicht.

Toch maar even naar het dichtstbijzijnde overdekte winkelcentrum en daar was zowaar een zaak open, die via een kleine opening tussen alle spatschermen door kleine versnaperingen en koffie verkochten.

Ik nam het mee en liep het winkelcentrum uit, mondkapje af, dekseltje eraf, suiker erin en roeren.

Ik zette de beker even op een mooie blauwe bank en voelde mij op deze ontzettend koude dag toch een beetje een zwerver, maar dan wel een, die genoot van een heel lekker bekertje cappuccino.

03-02-2021 - INVLOED VAN

Tja...het moet toch iets met vorige levens te maken hebben en dan bedoel ik het feit, dat ik wierook eigenlijk niet zo lekker vind.

In menig meditatieclubje, workshop of cursus heb ik manmoedig deze geur doorstaan.

Ooit heb ik dit als monnik in een aantal levens wellicht wel fijn gevonden, maar het barre leven in een klooster vast niet altijd ervaren als pretje. Nou ja....je probeert gewoon naar een oorzaak te zoeken.

Hoe dan ook....de laatste tijd vond ik de geur in de wc-ruimte bijzonder aangenaam en kwam tot de ontdekking, dat er een potje met wierookstaafjes stond.

Gewoon dus neerzetten, maar niet aansteken.

Misschien een tip voor gelijkgestemden ? Of moet ik zeggen gelijkruikenden ?

05-02-2021 - VASTZITTEN

Het kan gebeuren, dat je het gevoel hebt: "Ik zit vast."

Het kan zijn, dat je in gedachten in kringetjes ronddraait of gewoon het gevoel hebt geen stap verder te komen.

Soms is even de humor weg en dat is nu eenmaal de olie in de motor. Om iets te kunnen relativeren is net even dat kleine zetje nodig. 

Het is net als bij de fysiotherapeut, die na één behandeling even wat spieren aanpakt en de boel los maakt. Daarna kan het lichaam het in principe zelf.

Ik ben geen wondermedicijn, maar ik kan in een (coachings)gesprek er op een objectieve manier naar kijken en je kleine stapjes aangeven, waarna je het weer lekker zelf kan

Het ijs is gesmolten en de bal kan dan weer rollen.

 

 

07-02-2021 - VASTZITTEN (II)

Het kan zijn, dat je heel veel dingen hebt meegemaakt.

Het kan zijn, dat je heel veel indrukken hebt en een hoofd dat daar helemaal vol mee zit.

Er is gewoon weinig ruimte.

Het kan zijn, dat je je in een hoek gedreven voelt en dat je gedachten in kringetjes ronddraaien.

Je blijft voortdurend in gedachten hetzelfde verhaal herhalen.

Het wordt echt tijd om op te ruimen en overbodige gedachten eruit te gooien.

Ik heb geen wondermedicijn, maar het kan heel opluchtend werken en soms nieuwe inzichten opleveren door een (coachings)gesprek.

Ook hier....kleine stapjes en het daarna weer aankunnen.

08-02-2021 - KLIK

Jaren geleden kwam ik dit boek tegen.....een lijvig boek, dat mij absoluut niet weerhield om er even iets in te lezen, zodat ik er enigszins een oordeel over kon geven. Vaak heb ik aan een paar regels of een klein stukje genoeg om te bepalen, of ik er mee verder ga.

Ik had al direct in de gaten, dat het taalgebruik niet gemakkelijk was, maar dat betekende ook direct een uitdaging. Bovendien sprak de titel mij sowieso al onmiddellijk aan: "Een Cursus in Wonderen". 

Er zijn ongetwijfeld lezers, die nu al afhaken bij dit blogverhaaltje, omdat ze er ooit op afgeknapt zijn. Ik moet zeggen...het is dan ook voor de doorzetters. Het leuke is, dat het boek zelf verkondigt, dat het niet voor iedereen geschikt is en dat er meer wegen zijn, die naar hetzelfde doel leiden.

Dit boek heeft mij veel gebracht, omdat veel vragen, waar ik als kind al mee bezig was, heeft beantwoord. Op latere vragen gaf dit boek niet alleen antwoord, maar zette het bepaalde onderwerpen voor mij op een zinvolle manier neer. Pas later besefte ik, dat het mij antwoord gaf op de 3 essentiële vragen, die ik heb en met mij vele anderen.

WAAR KOM IK VANDAAN ?

WAT IS DE ZIN EN DE BEDOELING VAN HET LEVEN ?

WAAR BRENGT HET ONS ?

Mocht je in de boekwinkel staan en je gaat net al ik eerst even bladeren, maar je schrikt toch een beetje, dan kan ik een boek aanbevelen, dat op een bijna romantische manier en heel prettig leesbaar de leerstof van de Cursus jou brengt.

"De VERDWIJNING van het UNIVERSUM".  

09-02-2021 - LOSLATEN

Gisteravond mediteerde ik en ik dacht eerst, dat het de traditionele weg zou volgen. Maar er gebeurde eigenlijk niets. Nou ja niets....... Er waren geen beelden en er waren geen boodschappen. Alleen die kleur die als een soort waas om mij heen hing.

Het was een energie, die hoorde bij die bepaalde kleur. Op de een of andere manier kon ik tijdens de meditatie maar niet op de naam van de kleur komen. Best wel logisch, want ik zat niet in mijn denken.

Maar na afloop piekerde ik me echt suf over de naam van de kleur en ik kon er maar niet opkomen. Ik had het zo kunnen googelen, maar ik wilde er zelf opkomen.

En zo ging ik die avond naar bed met de vraag....."Wat is toch de naam van die kleur?" En ik bleef zeker een uur - waarschijnlijk langer - maar piekeren.

Ik zag het als een uitdaging om erachter te komen. Ik ging het hele alfabet langs (dat wil wel eens helpen) maar het bleef een vraag. Het hield mij zo uit mijn slaap, dat ik me begon af te vragen, waar ik mij op kon concentreren om ervan af te komen. Niets hielp.

Mijn eerste nachtplas dwong mij uit bed te stappen en tegelijkertijd vroeg ik mij af, hoe ik dit toch los kon laten.

Ik maak wel eens een grapje, als iemand op de wc zit en dan roep ik enthousiast uit: "Ja...laat het maar lekker los !"

Dat deed ik ter plekke ook en op dat moment schoot het me te binnen.......TURQUOISE !

10-02-2021 - VASTGELOPEN

Er gebeurde gisteren iets heel bijzonders in mijn tuin. Ik was met de sneeuwschuiver het pad aan het vrijmaken. Toen mijn oog viel op een klein rood vlekje, dat boven de sneeuw uitstak.

Het was niet eens een schok, omdat ik al jaren weet, dat zo af en toe kabouters mijn tuin met een bezoekje vereren.

Maar deze keer schrok ik er wel een beetje van, want ik zag al heel snel, dat deze kabouter zich in de sneeuw had vastgelopen.

Gelukkig zat in mijn jaszak nog mijn mobieltje van de wandeling, dus ik heb - weliswaar tegen alle regels in - eerst een paar foto*s gemaakt en daarna de kabouter heel voorzichtig uit de sneeuw bevrijd.

Hij lachte mij minzaam toe en onder mijn ogen verdween hij in het niets.

Ik weet het....kinderen hangen aan mijn lippen en volwassenen kijken mij meewarig aan, als ik over mijn geliefd onderwerp vertel. 

Eerlijk gezegd begrijp ik nog steeds niet, dat er geen kabouter-teldag is...................

11-02-2021 - IJSCIRKEL

Natuurlijk moest ik mijzelf bedwingen om na het kabouterverhaal niet een heel spannend verhaal over een ufo te vertellen.

Weliswaar heb ik een paar zeer bijzondere ervaringen met ufo*s gehad, maar ik moet hier toch eerlijk bekennen, dat op de foto een ijscirkel staat.

Iedere keer weer  - als het vriest - hang ik vol verbazing over de reling van een bruggetje en bewonder de prachtige formaties, die in het ijs ontstaan.

Deze ijscirkel deed mij denken - ook al was het op die plek en op dat moment verschrikkelijk guur en koud - aan de bijzondere  graancirkels, die we in het afgelopen jaar weer mochten bewonderen.

En heel even had ik heimwee naar Engeland, maar ja.....dat kan nu even niet.

13-02-2021 - MUZIEK

Soms loop je met een vraag rond, die in de loop van de tijd toch maar niet op een bevredigende manier wordt opgelost. Er zijn wel antwoorden, maar toch............

Het heeft mij altijd verwonderd en uitgedaagd om een antwoord te krijgen op het feit, dat we allemaal zo verschillend zijn, maar in vele gedachteconstructies zijn we dan één. Die tegenstrijdigheid is best op te lossen, maar toch......

Je kan denken aan een druppel in de oceaan, waarvan er vele zijn. Elke druppel is er één, maar alleen samen vormen zij die ongrijpbare oceaan. Op dezelfde manier kan je denken aan zand en het strand, maar toch......

Het voorbeeld van Jung vind ik heel mooi. Je ziet in de zee eilanden en die liggen ver uit elkaar, maar als je het water wegdenkt, zijn zij door het land verbonden, dus één.

En zo kwam ik plotseling tot het gevoel, dat we allemaal een trilling zijn (zoals alles in deze kosmos) en absoluut allemaal een verschillende trilling zijn en daardoor allemaal ook een andere toon laten horen. Wauw ! Samen vormen we die symfonie gespeeld door een orkest, dat uit verschillende instrumenten bestaat.

WIJ zijn die symfonie. WIJ zijn samen dat orkest. Verschillend en één ! Dus toch......

                                      15-02-2021 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

 

                                 "Je kan winnen of je kan leren."

17-02-2021 - GOUWE OUWE

Op 14 juli 1996 was ik op vakantie in Bretagne en kampeerden we op een prachtig kampeerterreintje in Tredion.

Ik pakte mijn klapstoeltje en ik ging een stukje verderop tussen hoge bomen in zitten vlak aan het water (Lac aux Buches) en begon met mijn meditatie.

Ik was direct *weg* en kreeg al vrij snel de volgende boodschap:

"Hoe men elkaar op aarde bekijkt is zeer beperkt. Op aarde leert men zijn lessen; de ziel is altijd goed."

"Ga maar weer terug." En op hetzelfde moment (ze hadden geen seconde eerder moeten komen) kwam er een groepje zeer luidruchtige Fransen het terrein op.

18-02-2021 - OUDE PADEN

Het afgelopen half jaar begint mijn meditatie steeds bij de kristallen eik en gaat mijn meditatie verder in verticale richting: omhoog naar een andere dimensie.

In de periode daarvoor - en dan heb ik het misschien wel over 20 jaar - begon ik altijd bij een oude eik en liep vervolgens het pad af naar beneden richting de beek. 

Gisteravond ging ik in mijn meditatiestoel zitten en onmiddellijk werd ik het pad naar beneden gestuurd. Ik zeg nou wel *gestuurd*, maar het gebeurde gewoon. Ik kwam in de beek, waar ik mijn innerlijke zintuigen activeerde en toen....ja toen stopte het.

Ik voelde mij vervolgens enorm besluiteloos en niet wetend wat te doen. Ik kreeg de gelegenheid om een bepaalde kant op te gaan. Linksaf naar de rozenboog en verder, maar dat voelde zoals eeuwen geleden. Rechtsaf stroomopwaarts via de beek, de waterval, Zomerland, naar de hoogvlakte. Of ....rechtdoor richting de bibliotheek oftewel de Akasha Kronieken, maar geen Engel die me op kwam halen

Er werd gezegd:

"Dit zijn de oude paden en die werken niet meer. Je bent een nieuwe weg ingeslagen en die dien je te volgen."

Dus terug het pad weer op dat licht hellend omhoogliep, waar ik weer uitkwam bij de oude eik.

"Ga nu maar eens rustig tegen de eik zitten om deze les te overdenken."

 

19-02-2021 - PUZZELSTUKJES

Ik heb wel eerder geschreven over puzzelstukjes, maar het smeltend ijs in een sloot gaf mij weer nieuwe inspiratie.

Hoe mooi is het om te ervaren, hoe allerlei zaken die wij meemaken als puzzelstukjes in elkaar passen. Vaak hebben wij dan puzzelstukjes in gedachten die, net als bij een echte puzzel, harmonieus zijn gemaakt en inelkaar schuiven.

Niets is minder waar, want zo ziet het echte leven er nou eenmaal niet uit. Het zijn grillige brokken met punten en scherpe randen. Soms ervaren we ze als positief en dan weer als negatief. Maar vooral achteraf blijken de meest merkwaardige ervaringen naadloos inelkaar te passen.

Vooral als liefde zich gaat melden (de zon die het ijs doet smelten) gaan we de structuur van onze belevenissen helder en duidelijk zien.

Dan is het ijs gebroken en gaan we weer met meer vertrouwen de toekomst tegemoet. 

20-02-2021 - COULISSEN

De Perseverance (volharding/doorzettingsvermogen) is na een aantal jaren hard samenwerken door Nasa op Mars gezet. Een werkelijke topprestatie en dan te bedenken, dat er vandaaruit ook nog een helikoptertje wat rondvluchten gaat maken.

De materie die daar wordt opgegraven moet dan nog wel door een andere marslander worden opgehaald en die uitdaging lijkt me nog groter !

Deze missie deed me denken aan de enorme technische vooruitgang, die wij als mensen hebben geboekt. Helaas lopen we in sociaal opzicht niet helemaal in de pas en ik besef, dat als er eenmaal mensen op mars een gemeenschap gaan vormen, ze niet alleen hun goede eigenschappen gaan meenemen.

Ik zeg wel eens: "Je kan wel de coulissen veranderen, maar de acteur blijft altijd hetzelfde."

Ik hoop dat, als we zover zijn om een kolonie op mars te stichten, de mensheid zo ver is, dat niet alleen de techniek, maar ook de mensheid grote stappen vooruit heeft gemaakt.

21-02-2021 - GELUK

Tjee ......wat had ik er moeite mee om te accepteren, dat onze korte midweekvakantie in de sneeuw niet doorging.

Even een andere omgeving, andere winkels en een vakantiehuis met een uitzicht waarvan je droomt.

Even een ander soort eten en in de supermarkt cappuccino met een Schwarzwalderkirsch gebakje.

Maar vooral die sneeuw.....en dus kwam dat specifieke gebakje als frustratie - besteld bij een bijzondere banketbakker - toch op het gebaksbordje.

Een paar weken later was het raak in Nederland en konden we alsnog genieten van sneeuw en ijs.

Het leek wel alsof de Kosmos ons even tegemoet wilde komen.

Nu een week later lijkt het wel lente.

En zo gelukkig ik kan worden van sneeuw, zo gelukkig kan ik ook zijn van de kleine plekjes in mijn tuin opgefleurd door sneeuwklokjes en de eerste krokussen.

22-02-2021 - ORB*S

Al het licht was al uit en de klok sloeg bijna 12 uur. Ik keek nog even naar buiten en zag gevormd door slierten bewolking een groot hart. Ik pakte mijn fotocamera en probeerde dit hart te fotograferen met het vermoeden, dat het waarschijnlijk niet zou lukken.

Op de foto stond links boven de maan en iets rechts daarvan een van de mooiste orb*s die ik ooit heb gefotografeerd. Bij het uitvergroten zag ik een prachtige structuur en een overweldigende kleurencombinatie.

Ik maakte meer foto*s en ook op een aantal van deze foto*s was tot mijn grote verassing deze orb terug te vinden. Het voelde aan als een beschermengel en lichtelijk opgewonden, maar als een blij kind, ging ik naar bed.