01-06-2020 - PASSIE

02-06-2020 - VERBINDEN

03-06-2020 - COACH EN MEDIUM (coachend medium)

04-06-2020 - GOUWE OUWE

08-06-2020 - JONG GELEERD......

10-06-2020 - IN JE EIGEN KRACHT

12-06-2020 - LEVENSPAD

18-06-2020 - SOMS HELPT DE KOSMOS EEN HANDJE

18-06-2020 - REALITEIT

20-06-2020 - VERBORGEN DEUR

21-06-2020 - BEGIN ZOMER - EINDE BLOGSEIZOEN

01-07-2020 - TOETJE (Schumann resonantie van de afgelopen 3 dagen)

01-06-2020 - PASSIE

Soms zijn het hele kleine onverwachte dingen, die je blij kunnen maken. Soms zijn het ervaringen van anderen, waarbij ik een soort vermogen heb om daar helemaal in te kruipen, alsof ik het zelf heb meegemaakt. Als het minder leuke ervaringen zijn, moet je daar natuurlijk mee oppassen.

Zo kreeg ik onlangs een foto van een bordje opgestuurd, dat iemand voor zichzelf had gemaakt, maar wel in opdracht van mij of beter gezegd.....in opdracht van de spirituele wereld. Ik mocht er even heel letterlijk als medium tussen gaan zitten.

Ik werd misschien wel geraakt door de eenvoud van de afbeeldingen, die op zich allemaal symbool stonden voor een bepaald gevoel. Ook de kleurstelling....het blauw, het geel, het groen appelleerde wellicht aan mijn innerlijk kind. Hoe dan ook....ik werd er heel blij van, toen ik het zag !

De maker van het bordje zet het op zijn nachtkastje en kijkt er dus elke avond even naar. In mijn gevoel heeft het bordje een soort helende kracht en vertelt het iets over de passie van de maker.

 

02-06-2020 - VERBINDEN

Ik mis het ook hoor, dat je niet even iemand de hand kan schudden of even iemand kan knuffelen en ik irriteer me langzamerhand steeds meer aan dat woord *SAMEN*. Ik begrijp heus wel, hoe dat bedoeld wordt, maar toch.......

In mijn praktijk ervaar ik, dat je je enorm met iemand kan verbinden ook al raak je iemand niet aan.

Ik realiseer me, dat dat misschien wel de winst is, die we met z*n allen - zonder het te beseffen - kado krijgen

Zonder het te merken hebben we op afstand heel vaak en soms intensief aan anderen gedacht en dat is iets waar we gewoon beter in zijn geworden.

Nu je dat weet, kan je het misschien wat bewuster toepassen en ik weet zeker......dat je er hele mooie ervaringen door zal hebben. 

 

03-06-2020 - COACH EN MEDIUM (coachend medium)

Er vindt een verschuiving plaats in ons bewustzijn en dat gaat gepaard met ascentieverschijnselen. Ook dit coachend medium heeft de laatste jaren daardoor de nodige fysieke veranderingen mogen ervaren en die waren niet altijd prettig.

De laatste maanden had ik vooral veel last van een druk en gespannenheid in mijn keelgebied (3e chakra) en het was duidelijk, dat het met communicatie heeft te maken. De afgelopen 10 weken stond mijn praktijk even helemaal stil en juist communicatie is wel een diepgewortelde behoefte van mij.

Sinds kort is de praktijk weer opgestart en niet helemaal toevallig kreeg ik iemand, die dezelfde klacht vertoonde. Het was een zeer bijzondere sessie waarbij ik heel sterk voelde, dat mijn coachend vermogen en mijn mediumschap hand in hand gingen. Het was een bijzonder lange sessie, maar ik had het gevoel, dat het in een uur had plaats gevonden.

                                                                                      Het leek even, of de tijd geen rol speelde.

De dagen erna had ik een bijzondere ervaring. Op de eerste plaats was de spanning in het keelgebied totaal verdwenen, maar het mooiste was, dat ik mij dagenlang *GEDRAGEN* voelde.

Als medium ben je die schakel tussen spirituele wereld en deze wereld en het voelde, alsof de engelen die mij tijdens de sessie hadden geholpen, nog voortdurend aanwezig waren.

Het is mooi om de hulp die je doorgeeft, zelf nog dagenlang te mogen voelen.

03-06-2020 - GOUWE OUWE

Deze meditatie had ik op 22 augustus 1995. Voordat ik deze meditatie ga opschrijven, moet ik eerst uitleggen, dat ik in het begin van mijn meditatie altijd een keus heb. *Rechtsaf en dan stroomopwaarts en dan kan er van alles gebeuren* of.... *linksaf door de rozenboog en dan naar mijn tuin.*

De  gids die mij in deze meditatie leidde, heet Mathijs.

De meditatie:

Ik maakte de keus om via de rozenboog naar de tuin te gaan en Mathijs legde mij uit, dat de tuin inderdaad mijn gevoel is en de rozenpoort een noodzakelijke stap om daar te komen. De rozenboog is een concreet beeld, omdat het voor mij zo werkt om die stap te maken.

Om dat concrete beeld moest hij erg lachen. Hij kon het zich zo voorstellen. Ik voelde zelf ook wel, dat het puur op concentratie eigenlijk niet nodig was.

De beplanting van de tuin was erg veranderd: alles was stevig en had z*n plaats gevonden.

We gingen verder....voorbij alle planeten....ver weg en toch dichtbij.

Mathijs zei: "Het is ver maar ook dichtbij. Je bent in een seconde weer terug. Het zit ook in jezelf."

We kwamen in de 5e sfeer. "Dit is mijn sfeer", zei Mathijs.

Alles was licht en had amper vorm. Bomen waren hier meer licht en gevoel. Ik kon alles zien, omdat ik verbonden was met Mathijs. 

Hij liet me "los"en zei: "Kijk, of je hier zelf ook kan blijven."

In mijn gevoel viel ik een paar keer terug, maar toen lukte het. Voor een meditatie was ik er vrij lang.

Mathijs: "Neem alles maar in je op, laat het maar als een douche over je heen komen. Je moet het nu gaan aanvoelen met je innerlijke zintuigen."

Het voelde als de wind, smaakte naar honing en het hoorde als een hoge toon/vibratie. Het was heel ontspannen en mooi om er te zijn.

Mathijs zei: "Je bent verder dan je denkt. Jij komt ook in deze sfeer, maar eerst heb je een lange weg af te leggen, waarop je mensen helpt. Dat wil je ook, want de liefde stroomt door je heen en die liefde vertaalt zich als hulp......dat vind je fijn."

Ik vroeg: "Incarneren mensen uit deze sfeer naar de aarde ? Het is hier zo fijn ! Willen ze dat ?

"Ja", zei Mathijs, "want je kan van hieruit de aarde *zien* . Je weet en ziet waar hulp nodig is en waar je kan helpen......waar een taak is."

We waren heel snel weer terug en na afloop *zweefde*  ik een beetje.

08-06-2020 - JONG GELEERD......

In mijn jeugd had ik een groot aquarium en toen heb ik geleerd, dat de grote planten achteraan moesten en de kleine planten vooraan. Het lijkt heel logisch, maar daardoor heb ik de mooiste onderwater-decors kunnen bouwen.

Die kennis kwam mij later in mijn tuin goed van pas. Na een aantal *wilde* jaren heb ik mij gedisciplineerd gehouden aan deze stelregel en het resultaat mag er zijn.

In het onderwijs heb ik geleerd, dat regels en afspraken belangrijk zijn, maar ook dat de mate van vrijheid absoluut een belangrijke factor is. Het evenwicht tussen die twee is heel bepalend.

Ook in mijn tuin staan veel vaste planten op hun bedachte plek, maar ik geef de vrijheid aan bepaalde soorten (klaproos en korenbloem) om vrijuit hun eigen plaats uit te zoeken en dat geeft ieder jaar weer de nodige verrassingen.

 

In het onderwijs heb ik geleerd om met mensen te communiceren, maar vooral om in te spelen op onverwachte situaties en vragen.

Nee.....niet in mijn tuin, maar in mijn praktijk komt dat natuurlijk ook steeds aan de orde. Sterker nog..... het is zelfs een uitgangspunt geworden. Van tevoren wil ik het liefst niets weten en daarom zweer ik bij mijn blanco A4-tje om de sessie mee te beginnen.

Tip van dit verhaal: alles wat je doet in je leven heeft een functie, een doel en draagt bij aan jouw totale zijn en functioneren en je weet nooit, hoe het je later ooit nog eens van pas komt !

10-06-2020 - IN JE EIGEN KRACHT

Bij een niet nader te noemen grote doe-het-zelf zaak kocht ik vandaag een wc-bril. Thuisgekomen heb ik de bril gemonteerd, maar op het laatste moment bleek, dat een plastic vleugelmoertje bij het vast zetten lamdraaide.

Ik ging terug om bij de "klantenservice" (ik zet het woord hier maar even tussen aanhalingstekens) de bril te ruilen.

Frans: "Ik heb hier vandaag deze bril gekocht en wil hem graag ruilen, want bij het aandraaien, draait op het laatste moment het plastic vleugelmoertje lam." Het meisje pakte alles uit en draaide het vleugelmoertje aan het staafje en trok er aan alle kanten aan en verzekerde mij, dat er niets aan de hand was.

Ik heb haar daarna in het gesprek 4 keer uitgelegd, dat ze dat ook niet kon constateren, omdat pas op het laatste moment, als je het vleugelmoertje aandraait en kracht zet....*klik-klik-klik* het moertje lam draait en ik dus niet de bril stevig kan vastzetten.

De volgende stap was: "Meneer we kunnen dit niet ruilen, want het is al uit de verpakking." Toen kreeg ik van binnen iets onverzettelijks en heb haar uitgelegd, dat ik hier een product koop en het natuurlijk UIT de verpakking haal om het te monteren en dat er dan blijkt, dat er iets niet goed is. Het meisje hield vol, raadpleegde een collega, belde naar de bedrijfsleiding (die niet opnam). Haar gezicht werd steeds roder en mijn vastberadenheid steeds sterker.

Na nog een paar vruchteloze pogingen van haar kant mocht ik dan een andere wc-bril pakken. Ik heb een iets duurder product uitgezocht en niet hetzelfde product, omdat ik niet het risico wilde lopen om dezelfde constructiefout weer tegen te komen.

Dat bleek bij de balie een probleem, want het was niet hetzelfde product. Na enige argumentatie over en weer gaf het meisje het op, legde haar hand op de eerste wc-bril en zei: "Dus U neemt deze bril weer mee."

Toen zakte mijn broek bijna af, bleef rustig in de *argumentatiesfeer* en verzekerde haar, dat ik geen bril mee ging nemen, die kapot was en er ook zeker niet voor ging betalen. 

Al deze fases van dit gesprek, waarbij ik ook nog een keer bij een van mijn tegenargumenten kreeg te horen, dat ZE nog niet uitgepraat was, herhaalde zich een aantal keer. Zou ik een letterlijke weergave moeten opschrijven, dan was dit - toch al te lange blogverhaal - zeker 4 keer langer.

Slot van dit beetje vals klinkende liedje was - na weer een keer contact met een collega, die haar niet echt kwam helpen en blijkbaar niet de vingers wilde branden - een teruggavebonnetje, zodat ik voor E 7,- extra de nieuwe bril kon afrekenen.

WAAROM DIT UITGEBREIDE VERSLAG ?

In mijn praktijk doe ik mijn uiterste best (en tijd speelt daarbij geen rol) om mensen tijdens de sessie - maar ook in de nazorg - altijd ten dienste te staan en te helpen.

Hier moest ik knokken voor mijn recht als consument, waarbij ik na afloop enorme behoefte had aan een cappuccino, maar me wel realiseerde, dat ik (ja....ik geef mezelf maar even een complimentje) op rustige wijze in mijn eigen kracht was blijven staan.

 

 

12-06-2020 - LEVENSPAD

Als ik dan aan mijn vader vroeg: "Pap....hoe gaat het met je?" Dan was een van zijn standaardantwoorden: "Jongen....z*n gangetje."

Later ben ik gaan zien, dat het levenspad een soort gang is met aan beide kanten deuren. Het is jouw vrije wil om een deur te kiezen en te ontdekken wat er achter zit. Soms verblijf je lang in zo*n *ruimte*, maar na enige tijd zoek je dan toch weer een nieuwe uitdaging. Het gaat kriebelen.

Je komt weer op de gang......je loopt een stukje....en je voelt misschien: "Daar moet ik zijn !" Het kan natuurlijk ook gebeuren, dat je op goed geluk en spontaan een deur uitkiest.

Dit is wellicht een wat lange inleiding om duidelijk te maken, dat je sommige deuren misschien beter kan overslaan. Dit is het geval bij mensen (en merkwaardig genoeg juist vaak op een beurs) die advies willen hebben om een eigen praktijk te beginnen.

Ze zijn in hun optiek toch spiritueel genoeg en willen graag mensen helpen. 

Ik weet uit eigen ervaring, dat het een groeiproces is en dat het soms wel een paar jaar kan duren voordat het echt gaat draaien. Soms heb ik het gevoel, dat mensen zichzelf overschatten en dat het echt beter zou zijn om eerst voldoende levenservaring op te doen en zich via een gedegen opleiding beter zicht op zichzelf te krijgen.

Dit verhaal is ontsproten uit een flits vanuit de auto. Ik zag een volslagen versleten deur en de ingang was overwoekerd. Het had tegelijkertijd iets moois en iets treurigs (vergane glorie). Hoe dan ook......typisch een deur die je beter kan overslaan.

Hoewel.......................................................

 

18-06-2020 - SOMS HELPT DE KOSMOS EEN HANDJE

Bij mij wisselt de spirituele wereld zich altijd af met die van het fysieke. Op de een of andere manier wordt dat evenwicht vanzelf geregeld. Het gebeurt..........

Afgelopen 10 dagen heb ik klusjes in en rondom het huis gedaan, terwijl ik daar in de afgelopen maanden met veel vrije tijd en prachtig weer totaal geen zin in had en ook geen energie !

Het leek er al even een tijdje op, dat de pen voor mijn blogverhaaltjes leeg was. Soms maak ik me daar druk over, maar ik weet dat die inspiratie vanzelf wel weer komt.

Maar nee......de fysieke wereld deed een beroep op me en zo sloeg ik aan het lakken en schilderen van mijn voordeur. Ach....ik was toch bezig, dus het bankje en de stoel aan de straatkant nam ik gelijk even mee. O ja.... en alles moet natuurlijk wel twee keer.

In de achtertuin irriteerde ik me al ruim 30 jaar (!) aan een tegel met een barst. Het was maar een kleine ingreep, die behoorde bij een grotere klus om de tegels in de tuin iets te verhogen en weer horizontaal te leggen.

Ik weet het....de spirituele wereld wacht geduldig op me en kijkt glimlachend toe, hoe ik probeer vat te krijgen op de materie. Zelfs mijn WhatsApp is op de een of andere manier gehackt (ik wist niet eens dat dat kon) dus dit verhaaltje gaat waarschijnlijk pas later gepaard met een bijpassende foto.

Ik had dat snel door en ik heb dit wonderwel heel vlot geaccepteerd en ben niet in de stress of onvrede geschoten. Op zich al een prachtige stap voorwaarts.

De zomervakantie nadert ................

Terwijl ik dit verhaaltje typ, begint het te onweren en komt de regen met bakken uit de lucht. Ik kan bedenken wat ik wil, maar de natuur gaat lekker z*n eigen gang. Dat hebben we de afgelopen maanden al op vele terreinen gezien !

 

18-06-2020 - REALITEIT

Een half uur (!) nadat ik het vorig blogverhaaltje had geschreven, keek ik op facebook en kreeg een reactie van een oud-leerling, die mij daarmee even uit de fysieke wereld trok en weer terug naar het spirituele.

Het was een soort vervolg op haar vraag, wat ik nu deed na mijn onderwijstijd en mijn antwoord over mijn huidige passie en mijn praktijk. Vanavond kwam haar reactie.

"Ik weet nog, dat ik vroeger, als ik m*n aandacht op je focuste - als je voor de klas stond -er soms iets gebeurde."

"Je werd heel helder, zeg maar heel veel pixels. Ik zag je echt. Vooral je hoofd, maar daar focuste ik ook op."

"Je werd meer een gevoelsmatig persoon, dan dat ik en jij daadwerkelijk in de klas aanwezig waren."

"Daarna had ik dat wel vaker bij mensen, maar bij jou was het de eerste keer en het gebeurde meerdere malen."

"Toen ik 31 was, heb ik dezelfde ervaring gehad, maar nu met drugs op en het was fijn om te weten, dat wat ik toen bij je meemaakte, dus wel een soort van echt was en geen verbeelding."

Op mijn vraag, waarom ze dat nooit eerder had verteld, kwam het eenvoudige antwoord, dat we daar nooit over in gesprek zijn geweest.

Ze voegde eraan toe: "Op m*n 31e *begreep* ik pas, dat wat gebeurde daadwerkelijk een gebeurtenis was. Het is alsof ik kan inzoomen op deze persoon....zoveel pixels registreren mijn ogen normaliter nooit."

"Ik was zo verrast, toen het gebeurde met drugs op. Zo van *WOW* het is gewoon een andere vorm van realiteit."

20-06-2020 - VERBORGEN DEUR

Op 12 juni had ik het in een blogje over een onbereikbare versleten deur, die niet toegankelijk was door een overwoekerd voortuintje.

Soms zijn deuren totaal onzichtbaar door een voortuin, die het best vergeleken kan worden met een prachtig schilderij van......laten we zeggen Monet.

 

Vaak rijd je om bijzondere dingen te zien vele kilometers, maar dit prachtige gebeuren is zichtbaar vlak onder mijn neus in mijn eigen dorp. De stoelen staan gewoon op de stoep !

Sommige deuren kan je beter overslaan..... schreef ik de vorige keer, maar soms vereist het een bijzondere opmerkingsgave om te beseffen, dat een sprookjesachtige omgeving jouw deur verstopt.

21-06-2020 - BEGIN ZOMER - EINDE BLOGSEIZOEN

De zomer is begonnen en daarmee beginnen ook weer allerlei activiteiten in de buitenlucht. De corona  lijkt voor een groot deel teruggedrongen, dus we mogen ook langzamerhand weer meer.

Dat betekent tegelijkertijd het einde van het blogseizoen 2019/2020 en gaat mijn *blog-deur* wat dat betreft even 2 maanden dicht.

Eventuele bijzondere verhalen bewaar ik natuurlijk en zal ik zeker in september weer in deze blogrubriek met iedereen delen.

Ik wens iedereen een fijne tijd en een mooie vakantie in binnen- en/of buitenland.

Tot 1 september....dan start ik weer met de blogverhaaltjes !

🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 🙂 

 

01-07-2020 - TOETJE (Schumann resonantie van de afgelopen 3 dagen)