MAART 

      Ik schrijf deze verhaaltjes om je te inspireren

      en je te vragen om naar de kleinste ervaringen 

      in jouw leven te kijken.

      Die kunnen een bijzondere betekenis hebben,                                                         

      als je er voor openstaat.

      03-03-2026 - STORING

      04-03-2026 - IJSKOUDE WERELD (dus...........)

      05-03-2026 - ONEINDIGHEID

      06-03-2026 - HAPPY

      07-03-2026 - NOOTGEVAL

      08-03-2026 - TIMELINES

      10-03-2026 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

      12-03-2026 - HET VEERTJE

      13-03-2026 - DE ONTKNOPING

      14-03-2026 - ONTKNOPING (2)

                                                                                 03-03-2026 - STORING

      De afgelopen 4 dagen was er een storing bij de provider van deze website, dus kon ik even een aantal dagen

      geen blogverhaaltjes plaatsen. Vreemd genoeg leek de Spirituele Wereld zich daar ook van bewust, want het

      leek even alsof er - op spiritueel gebied dan - niets gebeurde.

      Helaas in de wereld des te meer en het lijkt er op, dat de wet van de sterkste - althans op fysiek niveau - regeert.

      Op spiritueel niveau is het de wet van Liefde, Acceptatie, Heling en Gewaarwording het sterkst en het is deze wet,

      die vroeg of laat het sterkst zijn/haar licht zal laten schijnen.

                                     

                                             

     

      Afgezien van de Spirituele Wereld blijkt ook bij mij het belangrijk te zijn om naar de kleinste ervaringen in mijn

      leven te kijken, want die kunnen een bijzondere betekenis hebben.

      Vanochtend meldde mijn provider, dat de storing voorbij is, dus kan ik weer met frisse moed verder met de blogverhaaltjes.

                                                               04-03-2026 - IJSKOUDE WERELD (dus........)

      Tja......als de wereld zó aanvoelt (en dat deed het vanochtend in mijn mini-meditatie) dan zit er maar één ding op.

             Terug naar de basis van Ho*oponopono de Hawaïaanse genezingsmethode, die ons vertelt,

             dat je de verantwoordelijkheid moet nemen voor alles, wat in jou leven gebeurt.

             Het gaat erom, dat je voor 100% verantwoordelijkheid moet nemen voor alles, wat er in jouw

             leven gebeurt. Alles wat je op wat voor manier dan ook ervaart, is jouw verantwoordelijkheid,

             want het gebeurt in jouw leven.

             Op die manier kan je alles, wat je niet leuk vindt genezen, want ze bestaan alleen als projecties

             binnen in je. Het probleem ligt niet bij de ander, maar bij jou en alleen dáár is het op te lossen.

             

                                                            De hele wereld is letterlijk jouw schepping.

                                           Een Cursus is Wonderen zegt heel bondig: "Er is geen wereld."

             Om dit alles goed te begrijpen, is het belangrijk om dit alles te bestuderen en dan nog.......

                                                             

             We zijn zo geprogrammeerd om de oorzaak (en de schuld) bij anderen te leggen. Er is dus  een

             enorme verandering (ommezwaai) in jouw denken vereist en dat is wat *Een Cursus in Wonderen*

             het wonder noemt.

             

             Het is echt een wonder, als je in staat bent jouw denken te veranderen. Ik ben er al jaren en nog eens

             jaren mee bezig en het is een langdurig proces, waarbij je soms terugvalt, maar wel weer steeds

                                                                          sneller *op-de-been* bent.

                                                                      05-03-2026 - ONEINDIGHEID

      Als ik als observator (zoveel mogelijk zonder oordeel - ik doe mijn best) naar deze wereld kijk, dan zie ik een

      groot verschil tussen de Grote Wereld en Mijn Kleine Wereld. Ik kijk naar de Grote Wereld regelmatig met afgrijzen

      en naar Mijn Kleine Wereld met heel veel liefde en plezier.

      Iedere keer als ik naar die Grote Wereld kijk en ik zie daar de "hoofdpersonen" functioneren, dan zie ik steeds meer

      de illusie, de droom, de projectie, waarin deze mensen een rol spelen en ik kijk er steeds meer doorheen.

      En als ik dan *s avonds met mijn jas aan naar de sterrenhemel kijk en besef, hoe groots en oneindig deze projectie is, dan

      realiseer ik me, dat de denkgeest, die verantwoordelijk is voor deze projectie nog grootser en omvattender moet zijn.

      En dan denk ik aan een YouTube filmpje, dat ik onlangs zag van iemand met een ervaring, die mijn jarenlange gevoel

      prachtig onder woorden brengt. Ik wijs je er graag op, want het heeft op mij veel indruk gemaakt.

                                                   

              

    

                                                                Garry Wimmer - big change is coming

      Ja ik weet het. YouTube staat vol filmpjes met mensen, die een BDE-ervaring hebben gehad en heel veel mensen, die

      ons vertellen, dat de komende jaren er heel veel gaat veranderen, maar toch......

          Dit is een bijzonder authentieke man en ik vond zijn manier van vertellen heel inspirerend, hoopvol en overtuigend.

                                                                             06-03-2026 - HAPPY

      Regelmatig kwam mij ter ore, dat iemand steeds maar weer terugkerende buikpijn had. Alle adviezen (ga eens naar

      de huisarts) werden in de wind geslagen. Geen probleem, want iemand heeft zijn eigen verantwoordelijkheid.

      Totdat de nood wel erg hoog werd en tot mij doordrong, wat ik over Ho*oponopono weet.

      WETEN is leuk, maar TOEPASSEN is iets anders oftewel de volgende stap. Alles wat in mijn leven gebeurt - ook

      ook al ligt het schijnbaar bij de ander - gebeurt wel in mijn leven. Dus nam ik de verantwoordelijkheid, wat in mijn 

      leven gebeurt.

      Ik ging de zinnetjes van Ho*oponopono opzeggen met de gedachte, wat in mij is er mis, dat het zich bij de ander

      manifesteert als buikpijn. Ik pakte mijn engeltje erbij.

                                                                  

                                        

                                                                 

                                                                 Na verloop van tijd werd er gezegd:

                                                                       "Wij nemen het van je over." 

      Heerlijk om ook weer eens voor een ander (je blijft naast alle uitgangspunten dat toch als mens denken) te doen.

      Binnen 24 uur was er een gevolg - ik spreek hier niet over resultaat - en degene met buikpijn ging naar de huisarts

      en kwam er zeer opgelucht en enthousiast vandaan.

      Ik begreep nu ook weer beter, hoe het werkt, als ik gelukkig word van een ander z*n (haar) geluk. Zoals onlangs bij

      iemand, die eigenlijk al jaren veel te veel op z*n schouders neemt en eindelijk besloot na een gesprek met mij om

      een vrije dag in te lassen. Toen ik het hoorde, stond ik gelukzalig te klappen.

                                                                   - YOU ARE HAPPY - I AM HAPPY -

                                                                           07-03-2026 - NOOTGEVAL

                                            

                                          

      

      Dit is een van die keren, dat ik onmiddellijk het gevoel had: "Daar wil ik bij zijn" en heb me ook direct hiervoor opgegeven.

      Na een foute keus van de bovenhand kon ik gelukkig switchen na een baspartij, die me veel meer ligt.

      Het lijkt me echt een geweldig gevoel om met 199 andere pianisten (100 piano*s) verdeeld over een aantal zalen

      het stuk "2000 Fingers" te spelen. Ik heb het er voor over om naar Hasselt (186 km heen en 186 km terug) te gaan.

                  Ik kon zelf het niveau bepalen en heb deze keer voor mezelf de lat niet zo hoog gelegd onder het motto:

                                                          "IK WIL ER VOORAL PLEZIER AAN BELEVEN.'

      De bladmuziek kon je van de website halen en ik ben direct begonnen om het te bestuderen. Het lijkt vrij makkelijk, maar

      er zitten toch een paar ritmische veranderingen in, waar je even goed bij de les moet blijven.

                                          

   

      De laatste jaren speel ik eigenlijk nooit meer van blad, omdat ik improviseren op een bepaald thema heel erg leuk vind.

      En dan zijn er ook weer van die leuke leermomenten, zoals de overgang van het ene naar een ander (syncopisch) ritme.

      Die overgang zat ook nog eens precies op de overgang van de ene naar de andere muziekbalk en ik kreeg het niet goed

      te pakken. Totdat ik vandaag doorkreeg, dat ik vooruit moet kijken. 

      En realiseerde me ook, dat je bij het improviseren zó in het moment zit en je te maken hebt met inspiratie. 

                                                                Ik was dat vooruitkijken gewoon verleerd.

    

      Het was dus een nieuwe ervaring mij strak aan de noten te houden en bij deze ritmische partij strak het tempo te volgen.

      Na een weekje heb ik het al aardig van mezelf gemaakt en ik kijk er naar uit om in september aan dit evenement mee te doen.

                                                                           08-03-2026 - TIMELINES

      Jaren geleden (over tijdlijn gesproken) kwam langzamerhand hier en daar het begrip tijdlijn boven water drijven.

      In eerste instantie (nou.....het duurde jaren om eerlijk te zijn) had ik daar helemaal niets mee, maar langzamerhand

      begon het toch een beetje te dagen. Je hoorde er ook steeds meer mensen over, maar lange tijd bleef het voor mij

      toch een beetje een abstract begrip, ook al schreef ik er soms in blogverhaaltjes over.

      Het afgelopen jaar voel je, dat er een soort verschuiving plaatsvindt en begin je naast het voelen ook te begrijpen,

      dat er een soort splitsing plaatsvindt. 

      Bashar is daar heel duidelijk over en het kan zijn, dat hij  in mijn ontwikkeling van begrip over tijdlijnen daaraan

      sterk heeft bijgedragen. Maar zoals ik altijd zeg: een ander kan je nog zo veel vertellen, maar je eigen ervaring............

      Een paar weken geleden (tja.....het was zo indrukwekkend - ik heb het even laten liggen) kwam er bij mij een beeld

      naar voren, dat zo tastbaar en duidelijk was. Het was deze ervaring, die mij deed voelen, dat er echt iets aan het

      gebeuren is.

      Het waren 2 boten, die met de boeg naast elkaar voeren en er was reeds een kleine afstand, maar wel zo, dat je nog net

      van de ene boot in de andere zou kunnen springen. Het werd voor mij ook heel voelbaar, dat dit niet lang meer zou duren

      en dat de boten zo ver uit elkaar zouden varen, dat ze nog wel zichtbaar voor elkaar waren, maar dat er van overspringen

      geen sprake meer zou kunnen zijn.

      De boten stelden hier de tijdlijnen voor, waarop de mensheid zich nu bevindt en dat het - voor zover je dat zou willen - het

      de hoogste tijd is om voor jezelf uit maken, welke kant je in de toekomst op wil.

     

     

      Het keuzemoment is NU en vraag jezelf af of je in deze agressieve zichzelf kapotmakende tijdlijn door wil of liever een

      kant op zou willen, die te maken heeft met acceptatie, samenhang, verdraagzaamheid, zorgzaamheid en eenheid.

      De ervaring met de boten, die symbolisch de tijdlijnen uitdrukten, was voor mij een concrete ervaring en een sterke

      motivatie om - ondanks en dankzij - de tijdlijn die mij afschrikt, door te gaan op de tijdlijn, die ik net heb beschreven.

                                                         10-03-2026 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

                                                           "Vergeef........maar vergeet niet de les"

                                                                                     

                                                                                         

                                                                     

                                                   

                     

                                                                      12-03-2026 - HET VEERTJE

                                                                   TIENTALLEN JAREN GELEDEN

      Tientallen jaren geleden zat ik op een mooie zomerdag in mijn tuin een moeilijke situatie op mijn werk te overpeinzen.

      Op een gegeven moment dwarrelde een veertje naar beneden en landde precies op mijn schouder.

      Voor mij was dit direct heel duidelijk en een teken om de situatie niet al te zwaar te nemen. Dat deed ik dan ook niet en

      na enige tijd verdween het probleem vanzelf.

      Vanzelf? Achteraf denk ik, dat het probleem zich oploste, omdat ik het niet te zwaar nam, het tijd gunde en juist niet te

      veel aandacht heb gegeven en destijds dus niet in de controle-modus ben geschoten.

                                                                                    VANDAAG 

      Vandaag liep ik mijn dagelijkse wandelingetje - maar wel in gedachte - met een situatie, waarin ik een beslissing moest nemen.

      Ik had mij opgegeven voor een kleinschalige beurs in juni, waaraan ik graag zou willen deelnemen. Je kon kiezen tussen

      locatie A  (DE STAL) of locatie B (DE HOOIBERG) Ik koos voor locatie A (DE STAL).

      Gisteravond kreeg ik een e-mail, dat locatie A vol was, maar me nog wel kon opgeven voor locatie B. Ik heb er een nacht over

      geslapen en vanochtend probeerde ik al wandelend tot een besluit te komen.

                                                            

                 Ik liep op de dijk langs de slootkant, waar een hekwerk ervoor zorgde, dat niemand in het water kon vallen.

                                        

                       Op dat moment zag ik een veertje een paar meter hoger in de lucht naar beneden dwarrelen.

          Het veertje landde precies voor mijn neus net even voor de ijzeren boog en bleef op de houten balk liggen.

          Bij dit soort ervaringen komt er bij mij altijd direct een boodschap of weet ik gewoon de betekenis ervan, maar

          deze keer kwam er niets binnen, alsof het veertje mij vertelde: "Deze keer mag je het lekker zelf uitzoeken."

          Dat deed ik dan ook en een paar uur later heb ik gemaild, dat ik locatie B niet zag zitten, maar ik heb ook aangegeven,

          dat ik tot op het allerlaatste moment inzetbaar ben voor locatie A. 

      Ik weet nog steeds niet, of het de juiste beslissing was en ik weet ook nog steeds niet, welke boodschap het veertje mij bracht.

                                                   SOMS MAKEN VEERTJES HET ECHT NIET LICHTER

                                         

                                                                                

                                               

                                                                                 NAPRUTTELEN

      Ik ben heel erg goed in *napruttelen* en dat deed ik deze keer in mijn meditatiestoel, terwijl ik die gekeerd had naar het raam

      en genoot van de zonnestralen. Napruttelend zag ik maar steeds dat veertje vallen en de gedachte of mijn beslissing nou

      uiteindelijk juist was geweest. 

                                                  Toen kwam (letterlijk) eindelijk de bevrijdende boodschap:

                                             "WAT JE OOK BESLIST......WE STAAN ALTIJD ACHTER JE."

                                                                     13-03-2026 - DE ONTKNOPING

                      Vandaag had ik een bijzonder whatsapp-contact met een van mijn zeer spirituele vriendinnen

                                              en het ging over het vreemde gevoel, dat ik vandaag had.

                       Letterlijk appte ik haar: "Ik weet niet wat het vandaag is, maar ik zit in een soort NIEMANDSLAND."

                       met de toevoeging: "Kan jij hier iets mee?"

                  

                       Er ontstond een communicatie, waarin duidelijk werd, dat meerdere mensen met wie zij contact

                       had deze week gelijksoortige ervaringen hadden. Een van haar vrienden had aan haar gevraagd:

                       "Is ons DNA aan het veranderen?"

                     

                                                   

                                                     Haar gids/Hoger Zelf had nadrukkelijk geantwoord: "JA".     

                       Aan mij vroeg ze vervolgens: "Slaap jij ook meer als anders?" Je moet weten wij zijn allebei slechtslapers.

                       Ik vond de vraag frappant, want het was me opgevallen, dat ik de afgelopen dagen dieper en intenser sliep.

                                                                                 Mijn antwoord ging verder:

                                     "Ik slaap meer en beter, maar overdag ook veel rustmomenten. Ik denk, dat er inderdaad

                                      op DNA niveau veel aan het veranderen is. Dat kost blijkbaar veel energie, dus veel rust

                                      en slapen."

                                     "We zitten ook op een soort punt - een soort beslissingsmoment - dat we moeten kiezen

                                       welke kant we op willen. Een andere tijdlijn met een hogere frequentie dan de wereld

                                       zoals die voor ons nu nog zichtbaar is."

                                     "De wereld om ons heen is super negatief en gewelddadig. Wij gaan daar niet meer in

                                       mee. Dankzij de ontwikkeling van ons DNA zien we de dingen steeds meer vanuit het

                                       tribune-perspectief. We zijn steeds meer observeerder en voorbijganger."

                                      "We worden als het ware OPGEHEVEN. We kijken van bovenaf. Niet beter als een ander,

                                       maar verder in onze ontwikkeling. Ik heb al de hele dag het gevoel, dat ik mij kilometers

                                       boven het aardoppervlak voel."

                                                                     

                                      "We komen los van deze wereld en dat is het vreemde gevoel, waar jouw vriend het

                                        over had."

                                                 Tot slot kwam ik tot een conclusie, die ik zelf na deze uitleg ook niet had verwacht,

                                                          want met dit uitgebreide antwoord had ik mijn eigen vraag beantwoord. 

                                      "Nou begrijp ik mijn eigen vraag over NIEMANDSLAND. We zijn ons aan het LOSMAKEN,

                                        maar we zijn nog niet op de frequentie, waar we zijn moeten. We zitten er nog tussenin.....

                                        oftewel: NIEMANDSLAND."

                                       

                                                                                                                

 

 

                                                                                14-03-2026 - ONTKNOPING (2)

      Er zijn mensen die vrijdag de dertiende als een soort ongeluksdag zien, maar ja.....als je op een vrijdag de 13e

      geboren bent, dan kijk je daar toch anders naar. Gisteren was wel de dag van NIEMANDSLAND en HET VEERTJE.

      Het verhaal van het veertje, maar eigenlijk de beslissing om niet deel te nemen aan de beurs, kreeg een merkwaardig

      vervolg en verdient zeker als titel ONTKNOPING.

      Ik had mijn beslissing om niet deel te nemen aan de beurs gelukkig gemotiveerd door aan te geven, dat ik locatie B

      niet zag zitten, omdat ik dat te veel uit de route van de bezoekers vond. Waarop ik van de organisatie de volgende

      reactie per e-mail kreeg:

                                  "Hai Frans - ik ben bang, dat je een ander beeld hebt van de hooiberg.

                                   Iedereen loopt juist via de hooiberg naar buiten en men komt dan via

                                   deze weg bij de standhouders. Het is dus eigenlijk de toplocatie van

                                   de beurs."

                                                                    "Hoe kijk je er nu tegenaan?"

      Mijn reactie was: "Ik snap jouw verhaal niet - ik heb vandaag zelfs mijn echtgenote de plek van de beurs laten zien,

                                   zodat ook zij mijn beslissing om niet deel te nemen, zou begrijpen."

      Ik begon door de reactie van de organisatie wel te begrijpen, dat er iets niet klopte. Dus ging ik terug naar de 

      allereerste mail, waarin de beurs werd aangekondigd en je daarvoor via een formulier kon aanmelden.

                                                

                                       En toen viel pas het kwartje, want ik zag de foto*s, maar ook het adres.

                                                                                                                         

                                              

          

                                       DE HOOIBERG                                                                            DE STAL

      Ik had ter plekke gekeken op de Noordenseweg, maar de beurs is op de Nieuwveenseweg en ik kan je verzekeren,

      dat zowel de verbouwde hooiberg als het interieur van de stal als 2 druppels water op elkaar lijken.

      Deze foto*s hadden mij op het verkeerde been gezet, maar ik moet eerlijk toegeven......ik had ook niet goed gelezen.

      Met nog de nagalm van het vallende kwartje op de achtergrond heb ik mijn excuses voor de verwarring gemaild met

      de boodschap, dat ik in juni toch heel graag (op locatie B de hooiberg) wil deelnemen aan de beurs.

                                                    Natuurlijk schoot mij de boodschap van de Engelen te binnen:

    

                                                  "WAT JE OOK BESLIST ......WE STAAN ALTIJD ACHTER JE."