FEBRUARI (2)
Ik schrijf deze verhaaltjes om je te inspireren
en je te vragen om naar de kleinste ervaringen
in jouw leven te kijken.
Die kunnen een bijzondere betekenis hebben
als je er voor openstaat.
14-02-2026 - DE VULKAAN
15-02-2026 - LETTERS
16-02-2026 - POINT OF VIEW
17-02-2026 - GELUK IS WEL TE KOOP
18-02-2026 - THE GREEN ORB - CHRIS BLEDSOE
20-02-2026 - KRISTAL
21-02-2026 - HEALING
22-02-2026 - NEW WORLD
24-02-2026 - GEWOONTE(N)
27-02-2026 - HET LAATSTE OORDEEL
14-02-2026 - DE VULKAAN
Mijn mini-meditatie werd onderbroken, maar even later hervatte ik mijn poging om via mijn mini-meditatie weer
contact te maken met de Kosmos. De verbindingen met de aarde voelden heel stevig en de driehoek van
aarde-energie was er ook direct.
Ik was mij er na de vorige mini-meditatie heel erg van bewust, dat ik het portaal als een soort diafragma opende en
dat het juist de aarde-energie was, die in een of andere vorm iets aan mij kenbaar zou maken. En dat gebeurde ook.
Er verscheen een krachtige vuurspuwende vulkaan. Met enorme kracht en snelheid werd er helder rood/oranje vuur
omhoog gestuwd. Na korte tijd verschenen er in het vuur allemaal letters, die als in een centrifuge in het rond en
over elkaar heen geslingerd werden.
In zo*n meditatieve toestand vind ik het nog steeds bijzonder, dat het denken niet helemaal uitgeschakeld is, want ik
vroeg mij af, wat de betekenis ervan zou kunnen zijn.
Er werd gezegd: "OVER ENIGE TIJD ZULLEN DE LETTERS EEN VERHAAL VORMEN EN DAN BEGRIJP JE HET."
Daar moest ik het vandaag dus maar mee doen.
15-02-2026 - LETTERS
Het was zo*n simpele en eenvoudige boodschap, die we allemaal al lang kennen. Maar pas het maar eens toe.:
"Je zag allemaal letters, maar het is de bedoeling, dat de letters woorden vormen."
"Het is de bedoeling, dat de woorden zinnen vormen."
"Het is de bedoeling, dat de zinnen een verhaal vormen."
"Het is de bedoeling, dat de mensen naar het verhaal gaan luisteren."
"Het is de bedoeling, dat de mensen het verhaal begrijpen en er naar gaan handelen."
16-02-2026 - POINT OF VIEW
Ik was van plan om mijn dagelijkse mini-meditatie te doen en ging in mijn meditatiestoel zitten.
Onmiddellijk maar dan ook onmiddellijk openbaarde zich aan mij een grote ruimte en het leek
alsof - en misschien was het ook zo - de ruimte steeds groter werd. De ruimte dijde uit tot een
onmetelijke grote ruimte. In die ruimte was van alles mogelijk.
Ik werd me ervan gewaar, dat ik naar deze ruimte keek vanuit het standpunt van de ziel.
Ik bevond mij middenin de ziel en keek naar buiten en ervaarde een enorme ruimte.
Op dat moment werd gezegd:
"Je kijkt vanuit de ziel - vanuit je Hoger Zelf naar de ruimte, zoals je dat gewend bent om in de
3 dimensionale wereld naar de ziel te kijken. Als ziel dien je naar binnen te kijken om de ruimte
te zien."
Dit is voor jou een les om te beseffen, dat je in de 3 dimensionale wereld eveneens naar binnen
dient te kijken om je ziel te zien. Jij hebt geen ziel.......de ziel heeft jou."
17-02-2026 - GELUK IS WEL TE KOOP
Ik ben al jaren bezig om van het begin naar het eind (de buddha) een mooie sneeuwklokjesweg te maken en zowel
vorig jaar als dit jaar ontdekte ik toch weer een paar hiaten. Voor niet al te veel euro*s kocht ik er wat bij en ik kan
er nu heel tevreden naar kijken.
Tevreden is echt een *understatement*, want ik word ontzettend blij, als ik naar de sneeuwklokjes in mijn tuin kijk.
Dat we dan afgelopen zondag nog een portie sneeuw kregen, maakte het hele gebeuren tot een sprookje en dan
verandert *tevreden* en *blij* in gelukkig.
Alles in de natuur groeit op de juiste plaats en het juiste moment, wat dat betreft kunnen we er een voorbeeld aan
nemen, want wij zijn ook altijd op het juiste moment en op de juiste plaats. Als je denkt, dat dat niet zo is, dien je
- nu of later - te kijken, wat voor les en ervaring het je heeft gebracht.
Menig *minnetje* verandert dan in een *plusje*.
18-02-2026 - THE GREEN ORB - CHRIS BLEDSOE
Ik ben een groot fan van Chris Bledsoe. Voor de mensen die meer van hem willen weten, je kan veel over hem
vinden op internet.
Ik heb eerder over hem geschreven en ik voelde de afgelopen dagen de behoefte weer eens naar hem te schakelen
op internet en zag, dat hij de laatste tijd meer orb*s ziet met een gele en groene kleur. Voor hem is dat ook een
nieuwe ontwikkeling.
Eén orb springt er uit. Het is een groene orb, waarop heel kort tekens ontstaan en weer verdwijnen. Over deze tekens
wordt veel gespeculeerd om de betekenis ervan te ontwaren. Er worden vooral cijfers in gezien, die dan voor een bepaalde
datum en of tijd een specifieke gebeurtenis zouden aankondigen. Chris zelf heeft geen idee over de betekenis.
De allereerste seconde toen ik deze foto zag, kreeg ik
direct het gevoel......dit zijn de letters van zijn naam.
CHRIS BLEDSOE
Van achteren naar voren, waarbij letters ontbreken,
gespiegeld en ook de volgorde van de letters is anders.
En toch.......mijn gevoel was en is zo sterk, dat ik
tot de conclusie ben gekomen, dat dit een heel
persoonlijke boodschap is voor Chris:
"JE BENT OP DE GOEDE WEG."
20-02-2026 - KRISTAL
Even bijkomend op de bank realiseerde ik me, dat ik mijn grondingsoefening (mini-meditatie) nog moest doen.
Voordat ik de gronding vanuit mijn stuitchakra was begonnen, zag ik al, dat het van een kristallen structuur zou zijn.
Ook de andere twee grondingen vanuit mijn linker- en rechtervoetchakra waren van een prachtige kristallijnen vorm.
Eigenlijk leken deze veelkleurige kristallijnen grondingen qua licht, structuur, vorm en kleur heel veel op de structuur,
licht en vorm van mijn ziel (zie blogverhaaltje 13-02-2026 - JOUW ZIEL/MIJN ZIEL).
Ook het driehoekige vlak van aarde-energie was voor het eerst anders. Ook dit vlak liet zich zien als een kristallen vlak.
Vaak verschijnt er iets boven het driehoekig vlak. Deze keer leek het driehoekig kristallijnen vlak zich te openen en
verdiepte het zich naar beneden. Het zag er uit, als een mijnschacht van puur kristal.
Uit deze schacht schoot kristallijnen aarde-energie naar boven en verdeelde zich over de aarde. Het voelde aan, alsof
het grid om de aarde heen een opfrisbeurt kreeg en weer opnieuw werd opgeladen.
Vanuit de ruimte zag ik een groot deel van de aarde in de kleuren groen, bruin en blauw, alsof de aarde een opknapbeurt
had gekregen.
DE BOODSCHAP WAS:
"Zo zag de aarde er uit en zo zal de aarde er weer uitzien."
21-02-2026 - HEALING
Afgelopen dinsdag had ik mijn elektrische tandenborstel opgeladen. Maar in plaats van een paar uur, had ik het
per ongeluk de hele dag in het stopcontact gelaten. Het resultaat was een tandenborstel, die met een veel te hoog
toerental draaide.
Ik wist het wel, maar eigenwijs genoeg heb ik dat ding toch die avond gebruikt. De dag erna kreeg ik een enorme
kiespijn en een bepaalde kies met het tandvlees er omheen, deed al pijn als ik ernaar wees.
Na een verstoorde dag en een nacht zonder veel nachtrust, begreep ik, dat ik er wat aan moest doen.
Bij een wetenschappelijk onderzoek is het verstandig om maar één variabele te veranderen, zodat je weet, wat
daar het effect van is.
Maar bij dit soort noodgevallen zet ik alles in, wat mij ter beschikking staat.
Om te beginnen gaf ik mijn zelfgenezend vermogen de opdracht de pijn in mijn mond te genezen. Dus ik paste hier
het principe van *mind over matter* toe.
De Engelen van Genezing werden door mij aangeroepen met het verzoek mij te helpen bij de genezing van de
pijnlijke plek.
Ho*oponopono werd ingezet en de MIR-methode mocht hier ook absoluut niet ontbreken.
Spoelen met een middel ter versterking van het tandvlees werd gebruikt en tot slot paste ik mijn zelfbedachte
helingmethode toe, terwijl ik voorzichtig mijn vinger op de zere plek legde. (Ik begrijp de uitdrukking nu nog beter).
Na 2 dagen *healing-op-healing* kon ik constateren, dat de pijn en gevoeligheid met 50 % is afgenomen en vandaag
durf ik zelfs het percentage van 75 % te noemen, maar we zijn er nog niet. Ik heb de hoop, dat ik binnenkort ook aan
die kant weer kan kauwen.
Ik bedankte de Engelen van Genezing en ook mijzelf, dat ik alle healing-gereedschappen, die ik ken, heb ingezet
De elektrische tandenborstel gaat voor de zekerheid wel even een paar weken aan de kant.
22-06-2026 - NEW WORLD
Mijn mini-meditatie begon met pijlsnelle grondingen vanuit mijn stuitchakra en mijn voetchakra*s.
Het ging zo snel, dat het bijna wel leek, alsof het buiten mij om ging. Er ontstond ook geen driehoekig vlak.
Het diafragma/portaal opende zich direct en er kwam een lawine aan materiaal uit, dat zich liet zien als
stangen, driehoeken, kubussen allemaal gemaakt van zwarte ijzeren verbindingen.
In een volle stroom tuimelde alles over elkaar heen.
Deze keer dus geen vulkaan maar een uitbarsting van materiaal.
Het was allemaal heel helder en goed zichtbaar en de hoeveelheden waren immens.
Het ging maar door en het ging maar door en het ging maar door en ik dacht: "Ik zit hier over een paar uur nog."
Er werd gezegd:
"Dit is het materiaal waarmee een nieuwe aarde wordt gebouwd."
Het hield maar niet op en dat was het moment, waarop gezegd werd:
"Ga maar op een andere stoel zitten en kijk, wat er gebeurt."
Ik ging op een andere stoel zitten en zag als het ware van een afstand, het allemaal gebeuren en vervolgens
zag ik over de hele wereld op talloze plekken, dat portalen waren en werden geopend en overal een stroom van
hetzelfde materiaal naar buiten werd geslingerd.
Er werd gezegd:
"Er wordt een nieuwe wereld gebouwd - niemand die het ziet en jij mag hier getuige van zijn. Het gaat nu overal op
de wereld gewoon door. Het lijkt nu een chaos, maar in wezen is het allemaal heel gestructureerd."
Dit proces is onontkoombaar."
24-02-2026 - GEWOONTE(N)
Ik had vroeger als kind 3 topfavorieten, als het ging om broodbeleg. Rabarber, aardbeien en banaan. In de maand
december kwamen er 2 bij namelijk speculaas en chocola (geschilferd gesneden van een chocoladeletter).
Mijn moeder was absoluut een engel en ik heb never en nooit ruzie met haar gehad. Ze was soms wel een beetje
nerveus van aard en ze kon zich behoorlijk bekommeren om andere mensen, wat die wel of niet vonden van de
dingen, die ze deed.
Zo kon ze op haar eigen manier zeggen, alsof er ik weet niet wat van afhing:
"Frans.....wel de draadjes van de banaan halen."
Ik deed dat - als keurig opgevoed jongetje - natuurlijk altijd, maar het ergste is: ik doe dat nog steeds.
Ik zeg expres *het ergste*, omdat ik onlangs las, dat je de draadjes van de banaan absoluut moet laten zitten, omdat
daar de beste voedingsstoffen inzitten.
En toch..........automatisch haal ik de draadjes van de banaan. Ik kan die gewoonte gewoon (nog) niet loslaten, maar
ik vraag me nu toch af, hoeveel dingen ik doe, zonder dat ik in de gaten heb, dat die in mijn jeugd - door wie dan ook -
ingefluisterd zijn.
27-02-2026 - HET LAATSTE OORDEEL
Soms weet je dingen en ervaar je dingen, maar soms moet het echt helemaal van jezelf worden en begrijp je bepaalde
verbanden, die je misschien al lang wist.
Onlangs waren wij op een *feestje*, dat wij absoluut niet als feestje hebben ervaren. Ik was er de eerste 24 uur echt een
beetje pissig over, maar ik begreep al wel heel gauw, dat dit alleen maar mijn beschadigde ego was. Bovendien speelde
ook mijn verwachtingspatroon hier een rol.
Het duur maar een etmaal en daarna begon ik te accepteren, dat het andermans feestje was en iedereen zoiets nou
eenmaal op z*n eigen manier doet. Je zou in dit verband kunnen zeggen: "Game over."
Totdat mijn echtgenote een week later er weer over begon en ik op dat moment er met meer afstand naar kon kijken.
Ik was al de observer geworden, dus ik zei:
"Ach joh...iedereen doet het op zijn of haar manier en dat moet je gewoon accepteren.
De ander zit er heus niet mee hoor, dus met jouw boosheid heb je alleen jezelf."
Ik hoorde mezelf gewoon praten, maar ik begreep niet alleen op dat moment echt, wat ik zei, maar het was ook helemaal
van mezelf geworden. Sterker nog: "Het oordeel erover was totaal verdwenen."
Of met een andere bezoeker te spreken: "Het is wat het is."
Ik had nog nooit zo duidelijk het verband begrepen tussen de positie van de *observer* en het vellen van een oordeel.
Nu ik het zo opschrijf, moet ik denken aan een van de belangrijke uitgangspunten uit *Een Cursus in Wonderen."
"JE BENT, WAT JE ONDERWIJST."
Door het te onderwijzen, begreep ik het niet alleen, maar ik voelde het ook en ik ervaarde het als totaal van mezelf.
Maar ik realiseerde me ook, dat ik net als iedereen *ONDERWEG* ben en het zeker niet mijn laatste oordeel zal zijn.
