APRIL (2)

      Ik schrijf deze verhaaltjes om je te inspireren

      en je te vragen om naar de kleinste ervaringen

      in jouw leven te kijken.                                                                                                                                                                      

      Deze kunnen een bijzondere betekenis hebben

      als je er voor openstaat

      12-04-2026 - ZIELEN GEBOREN TUSSEN 1945 en 1965 (EDGAR CAYCE)

      13-04-2026 - DISCIPLINE (even wat anders)

      14-04-2026 - GRONDINGSOEFENING

      15-04-2026 - TSUNAMI DER HERKENNING (1945 - 1965 - Edgar Cayce)

      16-04-2026 - EEN FANTSISCHE MEDITATIE-ERVARING

      17-04-2026 - HIGH ENERGY

      19-04-2026 - ACHTERAF

      

                                          12-04-2026 - ZIELEN GEBOREN TUSSEN 1945 en 1965 (EDGAR CAYCE)

      Ik wijs je graag op een YouTube filmpje en in dit geval ontroerde het me zeer. Daarom heb ik er een soort verslag

      van gemaakt voor mezelf en voor iedereen, die er in is geïnteresseerd. Ik citeer dus een reading van Edgar Cayce.

      Na de tweede wereldoorlog waren er diepe wonden ontstaan in het collectieve menselijk bewustzijn. Het Universum

      reageerde niet met stilte of onverschilligheid, maar met een doelbewuste intelligente inzet voor specifieke soorten

      zielen. Zielen die niet willekeurig arriveerden, maar werden geselecteerd en voorbereid en uitgezonden met een doel,

      dat precies aansloot bij de aard van de wond, die genezing behoefde.

      Oude zielen - veteranen zielen - die andere beschavingsinstortingen, andere perioden van duisternis en andere 

      momenten waarop de mensheid op de rand van haar eigen ondergang verkeerde, hebben meegemaakt.

      Dit zijn precies de zielen, die vanaf 1945 in grote aantallen begonnen te reïncarneren. Enerzijds erfden ze het trauma

      de discipline, het offer van een wereld, die net het donkerste hoofdstuk had overleefd. Anderzijds groeiden ze op in

      een tijd, dat ze de mensheid zagen transformeren in een tempo, dat nog nooit eerder was vertoond.

      Deze zielen moesten met één voet in de oude wereld en met één voet in de nieuwe wereld staan. Hun missie was de

      levende brug te zijn tussen twee tijdperken.

      Voordat de ziel incarneert gaat hij een heilige overeenkomst aan. Een contract dat gecodeerd is in het wezen van het

      doel van de ziel. De zielen die tussen 1945 en 1965 werden geboren, kozen hier vrijwillig voor. De negatieve ervaringen

      in het eerste deel van hun wezen waren noodzakelijk voor de missie, die ze hadden afgesproken te volbrengen.

      Wijsheid moet je verdienen en daarom moesten ze moeilijke ervaringen in het eerste deel van hun leven meemaken.

      Die moeilijke situaties waren geen mislukkingen maar hoofdstukken van voorbereiding. Edgar Cayce beschreef 5

      specifieke patronen - terugkerende kenmerken voorkomend bij zielen, die deze missie dragen.

                                                                                 DE VIJF KENMERKEN

                                                                                   VERMOEIDHEID (I)

      Vermoeidheid die slaap niet kan verhelpen. Het is een van de meest betrouwbare indicatoren van een ziel met een oude 

      missie. Geen fysieke moeheid - het gaat dieper. Het is een uitputting, die onder het oppervlakte van het gewone leven lijkt 

      te bestaan. Geen vakantie of verandering van omgeving kan deze vermoeidheid verhelpen. Deze vermoeidheid bestaat,

      omdat deze zielen zielgeheugen dragen: de spirituele last van vorige levens. Ze zijn moe van vele levens.

                                                                                ER NIET BIJHOREN (II)

      Tweede teken is een levenslang gevoel van er niet bij horen. Een stil gevoel dat je nooit ergens thuishoort. Niet in je

      familie, niet in je sociale kring en niet in welke ideologie dan ook. Dat komt omdat zielen met een brugmissie er specifiek

      op gericht zijn om niet bij 1 kring te horen. Als ze zich aansluiten bij 1 kring, verliezen ze de neutraliteit, die hun effectief

      maakt.

                                                            AANVOELEN VAN NEGATIEVE VERANDERINGEN (III)

      Het vermogen om een ineenstorting te voelen aankomen, voordat anderen dat doen. Zielen met een diepgaand

      ervaringsgeheugen kunnen een patroon herkennen op beschavingsniveau. Deze zielen voelen aan, dat er iets mis

      is in een relatie, voordat iemand de signalen zag. Bij sociale of politieke trends ervaren ze een gevoel van herkenning.

                                                                                    OVERDRACHT (IV)

      Deze zielen hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht tot het onderwijs of begeleiden van anderen. 

      Niet persé in professionele rollen maar in elke omgeving, waarin ze zich bevinden..

                                                                               TOEKOMSTIGE TAAK (V)

      Deze zielen hebben het gevoel, dat het belangrijkste werk nog voor hun ligt. Zelfs NU en zelfs NA ALLES. Er is een stil

      maar aanhoudend besef, dat er iets nog niet is gebeurd. De belangrijkste gebeurtenis moet nog komen.

      Dit gevoel is geen illusie. Het is een overdracht op zielsniveau. Je diepste zelf weet, waar je diepste geest nog mee

      bezig is. Deze zielen lijden het meest, niet omdat ze zwakker zijn, maar omdat ze opener zijn.

                                                                  DRIE PRIMAIRE HEILIGE OPDRACHTEN

                     Geen carrières, geen rollen, maar opdrachten, die op het niveau van het bewustzijn zelf opereren. 

                                                                             VOOROUDERLIJKE HEALING (1)

      Het is de opdracht om de karmische keten te verbreken, die generaties lang door familielijnen liepen. Ze voelen de 

      roeping om patronen bij familie te doorbreken.

                                                                            COLLECTIEVE STABILISATIE (2)

      De simpele aanwezigheid van deze zielen in welke omgeving dan ook (familie/werkplek) creëren een veld van stabiliteit

      waar anderen onbewust op vertrouwen.  Hun energievelden en hun bewuste zelf fungeren als een anker in

      omgevingen, die anders zouden versplinteren.

                                                                               BEWUSTE OVERDRACHT (3)

      Gecodeerde wijsheid uit vorige levens die deze zielen met zich meedragen zijn bedoeld om overgedragen te worden.

      Door hun woorden, aanwezigheid, hun verhalen, hun kunst, hun simpele gesprekken geven ze iets door, dat niet op

      school geleerd kan worden. Deze overdracht is nu hard nodig, omdat we nu precies het soort beschavingsbreuk

      meemaken, waarvoor deze zielen gestuurd zijn om te stabiliseren.

                                                                                           APOTHEOSE

      Zielen met een dienstbare missie volgen een compleet andere ontwikkelingslijn dan andere *gewone* zielen. 

      Deze zielen bewegen zich naar het moment van hun grootste effectiviteit. Edgar Cayce beschreef het als een 

      tweede geboorte - niet fysiek maar spiritueel.

      Het ego valt weg (vaak tussen 55ste en 65ste levensjaar) en wat overblijft is pure ziel en dan kunnen deze zielen

      hun diepste opdrachten uitvoeren. Dat is geen toeval, maar activering. De voorbereiding is voorbij.

      Het echte werk kan beginnen.

      

                                                                De uiteindelijke activering vereist 3 dingen:

      ERKENNING: jouw verhaal is niet zomaar een verhaal. Het is een kaart en iemand moet de kaart lezen.

      TOESTEMMING: niemand komt jouw toestemming geven. Jij bent nu de oudere.

      ACTIE: de uiteindelijke activering begint met 1 duidelijke actie, waarin jij je zelf volledig laat zien.

                                                  Tijdens één moment - tijdens één gesprek - met één beslissing.

                                                       DIT WAS VOOR MIJ EEN TSUNAMI VAN HERKENNING

         IK BEGRIJP NU NIET ALLEEN MIJN ZIELSMISSIE - MAAR OOK EEN AANTAL SITUATIES VAN MIJN LEVEN

  

                                          

                                                             

      

      

                                  

      

      

                                                                             En ik realiseer me nu....

                                                              Pas als ik de hele berg beklommen heb,

                                                              weet ik, wat er achter de heuveltop ligt.

                                                             

                                                           13-04-2026 - DISCIPLINE (even wat anders)

      Het is natuurlijk allemaal prachtig om contact te hebben met je Hoger Zelf, je Gidsen, de Engelen, de Meesters,

      maar ik herinner me niet vaak genoeg, dat het lichaam mijn gereedschap is om dit allemaal te kunnen ervaren.

      De weegschaal herinnerde mij er zonder enig pardon aan, dat ik nou juist dát de laatste tijd een beetje heb verwaarloosd.

      Nou een beetje? Het wordt dus weer tijd om met de nodige discipline een andere koers te varen en te zorgen, dat mijn

      *gereedschapskist* weer in orde is.

      Het woord *afvallen* gebruik ik dus heel bewust niet (o sorry....) maar dat er iets moet gebeuren, is nu wel heel duidelijk.

      Bij deze het lijstje dat ik vanochtend voor mijzelf heb opgesteld en mocht het je inspireren om er ook aan te beginnen.......

      Doe het vooral op je eigen manier en op je eigen tempo.

                                                           

                                                              

                                                                               

                                                     

                                                      En niet morgen hè..........maar net zoals ik.......vandaag.

                                                                                        EPILOOG

      Ik heb vandaag echt de daad bij het woord gevoegd en al twee keer mijn rondje Nieuwkoop gelopen en voor het 

      eerst sinds een hele tijd ook weer de Tai Chi oefeningen gedaan. Ieder uur water drinken en diep ademhalen maakt

      het lijstje al gauw compleet.

      Het avondeten met de daarbij behorende restricties is de grootste uitdaging, omdat niet alleen mijn echtgenote

      heel lekker kookt, maar omdat in mijn cellulair (voorouderlijk ) geheugen - simpeler gezegd in mijn systeem - een

      verhaal van mijn vader - tijdens mijn jeugd - gewoon is ingebrand. 

      Hij maakte met een vriend tijdens de hongerwinter een hongertocht en kwam met een paar kilo aardappelen terug. 

      Mijn vader kon dat heel plastisch vertellen en pas veel later bergreep ik, waarom hij zijn bord en het kommetje van

      zijn toetje met een lepeltje tot de laatste atoom eruit schraapte.

      Een van de drie primaire Heilige Opdrachten (zie blogverhaal van 12 april) is om familiepatronen te doorbreken.

      Ik denk, dat het een van de moeilijkste opgaven is, die ik mezelf kan stellen en tot op heden - ik het eerder geprobeerd -

      is dat mondjesmaat (vergeef me de term) gelukt.

                         

                                                              14-04-2026 - GRONDINGSOEFENING

                                                                              

      Ik zat vanmiddag in de tuin (muts op en jas aan) en deed mijn grondingsoefening. Je weet wel, basischakra -

      linkervoetchakra - rechtervoetchakra. Heel vaak zie ik - voordat ik eraan begin - al hoe die gronding er uitziet

      of voel ik de energie daarvan.

      Deze keer zag ik hoe dunne stammen met al licht ontluikende bladeren de grond ingingen. Kijk maar naar de

      Staven van de kleine arcana van de Tarot, dan weet je wat ik bedoel/zag.

      Boven het driehoekig vlak van aarde-energie ontstond een piramide van bamboestokken, zodat de planten die in

      de toekomst zouden ontluiken hun steun konden krijgen.

          Ik had het bijna zelf kunnen bedenken, maar ik kreeg toch echt onverwacht een kernachtige en passende boodschap:

                                                                                  "LEVEN GEVEND."

                                                       Ik begrijp nu, hoe belangrijk het is om te gronden/aarden.

                                       15-04-2026 - TSUNAMI DER HERKENNING (1945 - 1965 - Edgar Cayce) 

      Op 12 april beschreef ik de gegevens uit een reading van Edgar Cayce, die mij enorm raakte en ontroerde.

      Ik ga in dit verhaaltje even een aantal punten in mijn leven af, die hierin aan de orde komen. Op die manier

      laat ik concreet zien, wat ik zelf heb ervaren.

                                                                              DE VIJF KENMERKEN

      Als gereïncarneerde ziel in deze periode was het eerste kenmerk, dat aan de orde kwam direct raak: vermoeidheid.

      Zoals Edgar Cayce dat aangeeft, is het een onderliggende laag, die aan anderen niet is uit te leggen. Als jongetje

      van 12 (misschien eerder maar zeker ook later) had ik last van een enorme moeheid, die voor een kind van die

      leeftijd niet normaal was.

      Ik werd meegesleept naar de huisarts, want men vermoedde ijzergebrek. Dat was niet het geval en daarna kan ik

      me geen enkel vervolg op dit gebied herinneren. De moeheid bleef en je leert gek genoeg daar ook mee te leven.

      Het twee kenmerk *er-niet-bij-horen* is voor mij herkenbaar in die zin, dat ik bijvoorbeeld niet een verenigingsmens

      ben en ook niet bepaald een familieman. Ik vind het heel leuk om in een bepaalde groep functioneel te zijn.

      Met social talk heb ik gewoon moeite. Het moet wel ergens over gaan en het liefst een soort doel hebben.

      Er is bij mij ook een soort constante heimwee aanwezig naar een sfeer/dimensie waar ik ooit in verkeerde.

      Dat maakt het huidige sociale verkeer in deze ontspoorde wereld er ook niet makkelijker op.

      Het was heel fijn om uit de reading van Edgar Cayce te ontdekken, dat *het-er-niet-bij-horen* een heel positieve functie

      heeft en dat maakt het gevoel direct draaglijker. Als ziel heb ik een brugmissie en in het aansluiten bij 1 kring, verlies ik

      mijn neutraliteit. Het is juist de neutraliteit, die mijn brugmissie effectief maakt. Het is niet altijd even makkelijk en soms

      voelt het best zwaar om een bruggenbouwer te zijn. Het is iets, dat ik altijd gevoeld heb. Een soort van verantwoordelijkheid

      voor wat er om mij heen gebeurt/gebeurde. Dus vandaar dat er af en toe voor mij een veertje uit de hemel komt vallen met

      als boodschap: "Neem het niet te zwaar." Ook daar zit voor mij een leerproces. Om te zien en te begrijpen, dat iedereen zijn

      eigen verantwoordelijkheid heeft.

      Aan de andere kant ervaar ik ook, dat ik mij in beide *kampen* heel goed kan voelen. Heerlijk om in een groep te

      functioneren, maar ik kan ook heel goed alleen zijn. Ik zou mij in een heel sjiek huis goed voelen, maar ook in een

      hutje op de hei. De artiest zit in mij, maar even sterk de monnik.

      Het derde kenmerk speelt zeker bij mij een rol en ik heb het er al jaren over met een zeer spirituele vriendin, die net

      als ik ook uit deze tijdsperiode komt. We vragen ons al jaren af, wat er gaat komen (kenmerk 5). De hype op YouTube

      dat er zoveel gaat veranderen is voor ons niet nieuw. We voelen allebei een zeer dringende vraag, wat onze volgende

      opdracht is.

      Het vierde kenmerk is de basis voor een jarenlange loopbaan in het onderwijs, waar ik altijd naast kennisoverdracht

      het idee en gevoel had, dat het eigenlijk vooral over opvoeding ging in de zin van *hoe-sta-ik-in-het-leven.*

      Waarbij niet alleen leerlingen maar ook hun ouders, collega*s en andere betrokkenen deel uitmaakten van mijn enorme

      behoefte om zaken uit te leggen. Op spiritueel gebied heb ik meegemaakt, dat ik in de ogen van anderen eerst

      gezien werd als een *zwever* maar later de rol kreeg van "Vraag het Frans maar."

                                                                      DE DRIE HEILIGE OPDRACHTEN

      Met de eerste opdracht (doorbreken van familiepatronen) heb ik als niet-familiemens de meeste moeite, omdat ik

      ook het gevoel heb, dat iedereen zijn eigen ontwikkeling heeft en z*n eigen verantwoordelijkheid. Voor mij voelt

      het, alsof ik zou ingrijpen en dat is niet iets, dat ik ambieer.

      De tweede opdracht (collectieve stabilisatie) heb ik op een bijzondere manier meegemaakt in mijn werk tijdens

      een omgeving in het onderwijs. Ik was in het team degene die als enige zijn mond opendeed en ik was degene,

      die op een bepaalde manier het team vertegenwoordigde. Ik was degene die protesteerde en in bepaalde

      situaties gewoon niet meedeed en mijn eigen koers volgde.

      Op zeker moment werd ik mij daarvan bewust, dat dit toch wel een heel aparte rol was en ik kreeg ook het idee,

      dat ik daarmee eigenlijk heel veel lessen van anderen blokkeerden. Ze kregen er door mijn aanpak en *zijn* niet

      de gelegenheid voor. Ik stopte heel bewust met die rol en daarna is er binnen dat team ook heel veel veranderd.

      Laten we maar zeggen: in positieve zin.  

      De derde opdracht (bewuste overdracht) is bijna de rode draad in mijn leven. Ik vertel graag verhalen en kreeg 

      ooit het compliment, dat ik van iets kleins een heel spannend verhaal kon maken. Ik wil niemand iets opleggen,

      maar *aanraken* en *uitdagen* voelt voor mij als een levensbehoefte. En daarover gesproken horen dus deze

      blogverhaaltjes al een jaar of 6 tot een uitnodiging om van mijn ervaringen kennis te nemen en daarmee anderen

      te wijzen op hun ervaringen en hun verantwoordelijkheid daarmee iets te doen of van te leren.

   

                                                                        Kort samengevat: inspireren.

      De uiteindelijke activering zoals Edgar Cayce die beschrijft (ERKENNING, TOESTEMMING en ACTIE) van mijn

      zielsmissie, zijn voor mij heel concreet in mijn leven aanwezig.

      Eén moment, één gesprek, één beslissing (en dat kan heel klein zijn) of één actie (en daarbij kan mijn piano ook

      een rol spelen) komen voor mijn gevoel regelmatig aan de orde. 

      Ooit kreeg ik door: "Je bent op de goede weg." niet wetende, wat mij nog allemaal boven het hoofd hing en wat

      ik allemaal mocht en kon doen.

                             Ik heb inderdaad het sterke gevoel, dat het nog niet klaar is: ZELFS NU en NA ALLES.

                                                        16-04-2026 - EEN FANTASTISCHE MEDITATIE-ERVARING

      Gisteravond was ik weer eens deelnemer in de meditatiegroep in Hellevoetsluis. Het is even 5 kwartier rijden en

      in de winter sla ik het dan ook altijd over. Het voelde goed om er weer naar toe te gaan.

      Meestal doen we 2 of 3 meditaties op zo*n avond. Bij de eerste meditatie leek het wel, alsof ik niet *aangesloten* was.

      Maar ik weet uit ervaring, dat de daarop volgende meditaties meestal helder en duidelijk zijn.

      In de tweede meditatie zijn we naar de *meesterkamer* gegaan. Het leek op een soort receptie. Alle Meesters stonden

      met een glaasje in de hand (vast iets gezonds) en er werd met mij energie uitgewisseld. Nadat ik op alles terug kon kijken,

      werd het me wel duidelijk, dat dit een voorbereiding was op de derde meditatie.

      Tijdens de derde meditatie ging we naar de kamer van de Hoge Meesters. Daar waren we nooit eerder geweest, omdat

      daar zelden zielen worden toegelaten. Het was dus een hoge uitzondering. Blijkbaar was het zover.

                                                                   DE KAMER VAN DE HOGE MEESTERS

      De kamer bestond uit grote bogen, die eruit zagen als kristal. De Hoge Meesters waren niet zichtbaar (te hoge energie)

      maar het meest opvallende was een totale stilte. Je zou kunnen zeggen decibel 0,0 iets dat we in onze wereld nergens

      meer tegenkomen. Er was in deze kamer dus geen geluid, maar ook geen TIJD.

                                             

      Wat later in de meditatie waren de Hoge Meesters wel zichtbaar. Ze droegen een cape met een capuchon en ze stonden

      in een kring achter de rand van een balustrade. Ze keken naar beneden, waar de bovenkant van een blauwe bol

      zichtbaar was. De blauwe bol kwam langzaam naar boven en liet zich zien als........

      Ik dacht op dat moment: "Nee, dat zal toch niet." want ik zag een nieuwe aarde zo fris van kleur en energie.

      Ik twijfelde of ik het wel juist zag en in mijn meditatie werd ik me er ook van bewust, dat zelfs in een meditatie je kan

      twijfelen. Maar......het kan in een droom, dus waarom ook niet tijdens een meditatie.

                          Er werd gezegd: "Op deze plek vinden er scheppingen plaats. Het is het scheppingspunt."

      We namen afscheid van de kamer - de Hoge Meesters waren wederom niet zichtbaar en we vertrokken geruisloos.

      Daarna gingen we naar de Engelenkamer. Ik bleef als het ware *buiten* en ik wilde absoluut niet naar binnen. Ik wilde

      het gevoel en de energie van de kamer van de Hoge Meesters vasthouden. Maar ik werd in een flits - alsof ik in de

      stroom van een grote stofzuiger zat - toch naar binnen getrokken.

                                                 In de Engelenkamer ging ik met mijn gids op een bankje zitten.

                            Er kwam een artsengel naar mij toe en die zei: "JE HEBT HET GOED GEZIEN." 

                                                                                  

                                                                                   

        

               Na deze meditatie kwam er het bespreekrondje en ik kon de volgende geruststellende woorden spreken: 

  "LIEVE MEDITATIEVRIENDEN - DEZE MEDITATIE LAAT ONS ZIEN, DAT ER HOOP IS. ER KOMT ECHT EEN NIEUWE AARDE."

      Ik was de laatste in de kring, maar iemand nam het woord en zei, dat ze over een berkenboom had gedroomd en daarna

      *s ochtends de spirituele betekenis van de berk had opgezocht: ZUIVERHEID EN HOOP. Het leek een bevestiging te zijn

      van de ervaring in mijn meditatie en iedereen voelde het als *nu-is-de-cirkel-rond*. 

                                                                                    EPILOOG

      Ik reed terug naar Nieuwkoop en meestal doe ik dan - rijdend in het donker - de radio aan om ook even mijn zinnen te

      verzetten. Deze keer deed ik dat niet, want ik bleef enorme *hangen* aan de ervaring in de kamer van de Hoge Meesters.

      Het is misschien niet zo gek, dat ik op een bepaald moment de afslag naar Utrecht miste, terwijl ik deze route toch vrij

      redelijk ken. Ik kwam daarna terecht in een spaghetti van wegen rondom Rotterdam, waar zelfs mijn routebegeleiding

      volgens mij even de kluts kwijt was. Ik was het ook een beetje en toen ik weer op de bekende weg kwam, heb ik de

      energie van de meditatie losgelaten en de radio aangezet. 

                 WAT EEN BIJONDERE ENERGIE - WAT EEN BIJZONDER MOMENT - WAT EEN BIJZONDERE AVOND 

                                                                      17-04-2026 - HIGH ENERGY

      Het beeld van de Hoge Meesters bleef maar heel duidelijk met mijn innerlijk zien. Natuurlijk begon ik mij ook

      langzamerhand af te vragen, waarom ik dat mocht zien. Een vraag die misschien aan het eind van dit verhaaltje

      iets duidelijker wordt.

      Er was wel iets met mij na de meditatie gebeurd en ik wilde dat graag vertellen aan degene, die de meditatie-avond

      had geleid. Hieronder volgt de letterlijke tekst, die ik haar appte. 

      "Hoi ik ga je iets geks vertellen over de meditatie bij de Hoge Meesters. Het was een prachtig moment om de

      geboorte van een Nieuwe Aarde mee te maken. In eerste instantie waren er geen Hoge Meesters te zien. Zoals

      je bij iemand anders uitlegde.......zo*n hoge energie kunnen we niet aan. Vandaar dat later in mijn meditatie......

      toen ik de Hoge Meesters wel zag......ze een cape aanhadden met een capuchon.

      Tijdens de meditatie had ik ook zo*n soort gevoel - toen de Meesters in een kring achter de balustrade naar de

       geboorte keken - dat het vergelijkbaar was met een nucleaire centrale, waar energie wordt opgewekt.

       Nu komt het. Na de meditatie was ik een beetje misselijk, maar dat wilde ik op de avond zelf niet vertellen. Ik had

       het gevoel alsof ik aan radioactieve straling was blootgesteld. Eenmaal thuis was ik nog steeds een beetje misselijk.

       Zou het kunnen, dat op het niveau van de Hoge Meesters, de energie zo sterk is, dat het vergelijkbaar is met de

       energie, die vrijkomt bij het produceren van atoom energie?

                                                                    Wat vind jij van mijn ervaring?

                                                           Na een uurtje kreeg ik al een antwoord terug.

                                Hoi Frans. Dat van de Hoge Meesters met cape en capuchon dat klopt.

                                              Dat is om ons af te schermen voor te veel licht-energie.          

      Je kunt het inderdaad vergelijken met de sterkte van atoom energie. Ik was de volgende ochtend misselijk, toen ik uit bed 

      kwam en ik dacht: "Wat heb ik nu weer?"  Maar je ervaring is mooi maar ook bijzonder Frans. Mooi cadeau!

                                              En over niet al te vaak in een meditatie op dat hoge niveau zijn:

     

     

      Inderdaad wij kunnen dat nog niet vaak , maar Mathijs (haar gids red.) zegt: "Dat komt wel."

      Mathijs zegt nu: "Kijk eens hoe jullie zaten? Jullie waren 2 ankers voor de rest."

      Als ik nu kijk, hoe we zaten dan begrijp ik dat wel. Drie mensen - dan jij - en dan weer vier mensen.

                                                               Dus dat begrijp ik nu wel. Mooi toch!

                      Eigenlijk vond ik het heel fijn, dat zij de volgende ochtend ook misselijk was (gedeelde smart...........)

                                                                  Het stelde me in ieder geval gerust

                                                                           19-04-2026 - ACHTERAF

      Ik blijf me heel sterk verbonden voelen met datgene, wat ik afgelopen woensdag in de derde meditatie heb gezien.

      De Hoge Meesters in een kring, die samen met mij keken naar de geboorte van de Nieuwe Aarde.

     

                                                

     

      Dat plaatje gaat maar niet weg en eerlijk gezegd, ging ik er gisteravond ook mee naar bed. Ik heb wel de 

      indruk, dat niet alleen tijdens de meditatie, maar ook in de tijd daarna het me heel veel energie heeft gekost.

      Maar dat ik daardoor vandaag op zondag lang geslapen heb en toen ik wakker werd toch wel met enige

      verbazing zag, dat het half twaalf (!) was................... Normaal gesproken als je te lang in bed ligt, voelt het

      helemaal niet zo goed en ben je soms wat *dizzy*, maar deze keer had ik het gevoel, dat ik het echt nodig had.

      Ik kwam vandaag ook tot het besef, dat in de tweede meditatie er een energie-uitwisseling plaats vond met

      de Meesters. Ik heb dat in het blogverhaaltje van 16 april het voor de volledigheid maar aan toegevoegd.

      De *HEENWEG* via de kamer van de Meesters naar de kamer van de Hoge Meesters was dus goed voorbereid,

      maar de *TERUGWEG* was in mijn gevoel te abrupt en moet ik nu zelf doen en het valt niet bepaald mee.

                            We zeggen zo makkelijk: "Je moet het loslaten", maar soms is dat een hele klus.

                                        Ik denk, dat je het eerst goed moet verwerken en een plek geven en

                                                 dat het pas dan diep in je systeem verankerd kan worden.