NOVEMBER
Ik schrijf deze verhaaltjes om je te inspireren
en je te vragen om naar de kleinste ervaringen
in jouw leven te kijken.
Die kunnen een bijzondere betekenis hebben,
als je er voor openstaat.
01-11-2025 - HET ZILVEREN KOORD
02-11-2025 - ANGSTFLITS
03-11-2025 - STERRENKIND
04-11-2025 - BRAINS
07-11-2026 - ENGELEN-ENERGIE
08-11-2026 - FASCINERENDE OVEREENKOMST
10-11-2025 - EVEN EEN COMPLIMENTJE
11-11-2025 - 11.11 en 11.11
12-11-2025 - TEKEN VAN TRANSFORMATIE
12-11-2025 - MET LOOD IN DE SCHOENEN
01-11-2025 - HET ZILVEREN KOORD
Het zilveren koord is een energetische verbinding tussen het fysieke lichaam en het Hoger Bewustzijn van een mens.
Door deze zilverachtige draad stroomt levensenergie naar het fysieke lichaam. Zolang het zilveren koord intact blijft,
leeft de persoon en is hij in contact met zijn SPIRITUELE ESSENTIE.
Als het koord verbroken wordt, sterft de fysieke mens en is de geest bevrijd van de stof.
Je zou kunnen zeggen, dat doodgaan betekent, dat je in de geestelijke sfeer weer geboren wordt en ik zie altijd een
soort overeenkomst met het geboren worden in de fysieke wereld. Bij de geboorte wordt de verbinding met de
moeder (de navelstreng) verbroken, waarna het kind zelfstandig het fysieke bestaan begint.
Ik kan me zo voorstellen, dat een kind bij de geboorte aan het eind van de tunnel (het geboortekanaal) het licht ziet.
Het is, wat je in de verhalen over een bijna-dood ervaring ook vaak hoort: "Aan het eind van de tunnel zag ik het licht."
Bij mijn eigen BDE-ervaring zag ik ook een bijna verblindend wit licht in de vorm van een eenhoorn.
Gelukkig werd op dat moment - op mijn eigen verzoek - het zilveren koord niet verbroken.
Ik was heel duidelijk: "DAT WIL IK NIET". Waarop een soort veer in mijn hoofd afliep en ik weer *terug* was.
02-11-2025 - ANGSTFLITS
Van de week had ik een gesprek met iemand, waarbij een ervaring boven water kwam, die ik nooit eerder aan iemand
had verteld. Ik noem het de *angstflits*, omdat het werkelijk als in een fractie van een seconde een angstscheut heel
diep naar binnen schiet.
Van dit verschijnsel had ik al jaren geen last meer gehad en ja hoor die nacht trad het weer op. Met dit verschil, dat ik het erna
niet meer - zoals vroeger altijd - met positieve gedachten hoefde te corrigeren. Ik was er dus blijkbaar in gegroeid en dat
is na al mijn spirituele ervaringen en ideeën over het leven voor mij ook niet zo verwonderlijk.
Ik heb er lang over gedaan om voor mezelf te bepalen, wat het nou precies is en waar het mee te maken heeft.
Op de eerste plaats heeft het te maken met het gevoel en idee, dat wij in een oneindige ruimte en oneindige tijd
een zandkorreltje op het strand zijn. Alsof je even door een *bewustzijns-grens* valt, die je normaal gesproken nooit beseft.
De ervaring is te vergelijken met die keer, toen iemand naast mij zat in de auto en vertelde over haar broer, die een
parachutesprong maakte, maar de parachute niet open ging. Het bijzondere van dit verhaal was, dat ik een minuutje
ervoor dit gevoel al autorijdend ervaarde, waar ik natuurlijk enorm van schrok.
Het heeft natuurlijk ook te maken met de basisvraag, waar iedereen mee bezig is:
"Wie ben ik, waar ga ik naar toe en waar kom ik vandaan?"
Oftewel: "Wat is mijn essentie? Wat is dat bewustzijn?"
Ik realiseerde me ook weer, dat mijn leermeester André Groote (paragnost in vroeger jaren) ons leerde, blij te zijn met
ervaringen en gevoelens van angst, treurnis, ongeluk en ervaringen met ziek zijn. Zijn uitleg was, dat je daardoor veel
beter mensen kon helpen met gelijksoortige ervaringen.
Uiteindelijk kwam ik terug op de gedachte, die ik deze zomer aan het strand van Bretagne had.
"Waarschijnlijk zijn wij op aarde de enige soort met bewustzijn, die niet alleen onze sterfelijkheid beseffen,
maar ook de oneindigheid van onze essentie."
En dat is een gedachte, waar we als mens mee moeten leven om dat in evenwicht te brengen.
03-11-2025 - STERRENKIND
Jarenlang heb ik op de radio genoten van het programma "Het zwarte gat", waarin onderwerpen op het spirituele
vlak werden besproken in een maatschappij, waarin dat maar net kon en dus heel vooruitstrevend was.
Ik heb daar destijds niet alleen met heel veel plezier naar geluisterd, maar er ook heel veel van geleerd.
Met name van de enorm positieve houding van een van de paragnosten, die aan dat programma meewerkte.
André Groote was een meester in het interpreteren van dromen en ik ben nog steeds dankbaar, dat ik in de
negentiger jaren van de vorige eeuw in de Vogezen (dorpje Ventron) vlakbij het kapelletje van Frère Joseph
aan een drietal van zijn cursussen mocht deelnemen.
In die periode vond ik het een eer om een aantal keren een persoonlijke consult bij hem te krijgen.
Ik moest er een heel eind voor rijden, maar zonder hem tekort te doen, had ik achteraf ook wel eens
het gevoel: wie is nou bij wie op consult geweest.
Een zekere keer zei hij tegen mij uit het volslagen niets:
"FRANS......JIJ BENT EEN STERRENKIND."
Hij legde dat vervolgens helemaal niet uit. Een toelichting werd niet gegeven en je mocht er vervolgens nog lekker
jarenlang mee bezig zijn. Een bepaald gevoel had ik er dan wel over, maar toch.......
Totdat ik vandaag in de nieuwsbrief van Inspirerendleven.nl een tekst tegenkwam, waardoor ik aan deze uitspraak van
André moest denken. Ik pluk er wat zinnen uit, maar het is zeker de moeite waard om deze nieuwsbrieven te lezen.
Het kopje van het artikel zegt al direct heel veel: "Voel jij je niet thuis op aarde?"
"Misschien ben jij een sterrenkind. Een sterrenkind is iemand, die weet, dat hij of zij een multidimensionaal wezen is
en dat er meer achter het leven zit, dan we hier op aarde zien. Een multidimensionaal wezen is iemand, die weet dat
hij of zij uit meer bestaat dan alleen geest en lichaam. Veel sterrenkinderen hebben de oproep gehoord om hun rol
te vervullen in de dans van het leven en hebben ervoor gekozen om op dit moment in de geschiedenis te zijn.
Sterrenkinderen kennen hun plek in het universum en zien dit leven als een momentopname in hun zielenreis.
Ze weten, dat ze een eeuwigdurend wezen zijn en deel uitmaken van de kosmische dans.
ZE ZIJN VERBONDEN MET
DE ZON, DE STERREN,
DE PLANETEN EN DE MAAN
Ze vinden het lastig om zinloze gesprekken te voeren. Ze voelen zich niet thuis in de wereld. Ze herinneren zich ook
een andere plek en verlangen ook naar die plek en mensen (heimwee), die ervoor zorgen, dat ze zich meer thuis voelen.
Sterrenkinderen hebben soms een dubbele missie. Sommige zielen zijn hier niet alleen om persoonlijk te groeien, maar
ook om de mensheid te helpen groeien."
En nu pas realiseer ik me, dat zo*n 20 jaar later in 2014 Marion Berndsen in een korte reading tijdens een cursus daar ook
al op hintte, toen ze over mij zei:
"In alle hoedanigheden heeft hij zich gemanifesteerd op Aarde.
Verbonden met vele sterrenstelsels is het zijn opdracht om
kennis te vergaren en door te geven. Zo zal de informatie hem
gegeven worden om door te geven."
- HOE MOOI IS DAT ? -
04-11-2025 - BRAINS
07-11-2026 - ENGELEN-ENERGIE
Ik heb al de hele week met dit gevoel rond gelopen, maar ga een gevoel maar eens onder woorden brengen.
Ik heb al eerder geprobeerd om contact te maken met de engelen-energie, zoals ik eerder beschreef.
Ik ben daar een aantal keren eerder mee in contact geweest, maar ik hoopte eigenlijk de orb*s te zien,
die Chris Bledsoe in zijn interviews beschrijft.
Dat het tot nu toe niet gelukt is, doet mij beseffen, dat iedereen op z*n eigen manier en op z*n eigen tijd
de werkelijkheid zal beleven, maar toch......
Maar toch stapte ik afgelopen maandagavond weer de tuin in met het verzoek aan de Engelen van Licht
zich aan mij kenbaar te maken. Dat het volle maan was, vond ik een prettige bijkomstigheid.
En dat iedereen op z*n eigen manier dingen ervaart, werd mij al snel duidelijk. Ik ben heel visueel ingesteld,
maar de beelden kwamen niet. Wat wel onvoorstelbaar sterk aanwezig was - en ik kan het niet anders uitdrukken -
was een totaal omvattend gevoel van zachtheid.
Er is één woord, dat mijn ervaring samenvat: FLUWEEL
Eigenlijk wel heel raar maar misschien ook heel menselijk, dat ik enigszins teleurgesteld was, dat ik weer niets
had gezien. Totdat ik later op de avond besefte, dat de engelen zich wel degelijk kenbaar hadden gemaakt, maar
op een manier, die ik niet had voorzien.
FLUWEELZACHT
08-11-2025 - FASCINERENDE OVEREENKOMST
Soms vallen er kleine details samen en sowieso lijken mijn ervaringen op spiritueel gebied als kralen aan een ketting.
Vandaag zag ik in het programma van Ancient Aliens - dat ging over vermeende piramides in Antarctica -
een paar foto*s voorbij komen van geogliefen.
Geogliefen zijn tekeningen in of op de aarde (vaak al heel oud) gemaakt door materiaal weg te halen
(zoals de Nazca lijnen in Peru) of materiaal toe te voegen.
Ik laat hier een van de foto*s van een geoglief zien
Op 6 november schreef ik in het blogverhaaltje ORB*s, hoe Peter Osborne de orb*s, die door Chris Bledsoe
waren gefilmd, had vertraagd en uitvergroot. Bij deze nog een keer de bijbehorende foto van dat verhaal.
Chris Bledsoe kreeg van *the lady of the light* de taak mee om het bestaan van de orb*s aan de wereld kenbaar te maken.
Na deze 2 foto*s waarvan de bovenste een afbeelding is van een geoglief,
die misschien wel duizenden jaren oud is, krijg ik de neiging om de titel van
dit verhaaltje te veranderen in:
WE ZIJN ER NU - MAAR WE WAREN ER AL DUIZENDEN JAREN EERDER
10-11-2025 - EVEN EEN COMPLIMENTJE
Ruim 20 jaar geleden ging ik gedurende en periode van 6 jaar op de grens van voorjaar en zomer naar het graafschap
Wiltshire, waar ik altijd weer diep onder de indruk was van de natuur en de graancirkels, die zich soms aandienden.
In Avebury ontdekte ik direct al in het eerste jaar middenin het dorpje een winkeltje, waar ik de eerste uitgave van
het graancirkeljaarboek tegenkwam. Ieder jaar ging ik dan altijd in zo*n tussendoorvakantie eerst even naar het
winkeltje en het voelde altijd, alsof ik de buit weer binnen had.
Na die periode dacht ik even: "Hoe kom ik nu aan die boeken?"....maar dankzij de website van Steve Alexander
lukt het me om ieder jaar weer het jaarboek van de graancirkels te pakken te krijgen.
Gisteren kwam het jaarboek van 2022 binnen. Inderdaad....er zitten altijd een paar jaar tussen het graancirkeljaar en
de uitgave van het jaarboek, want het is een ingewikkeld proces om het voor elkaar te krijgen.
De prachtige foto*s worden gemaakt door Steve en zijn echtgenote verzorgt de inleiding en de tekst bij de foto*s.
Alles bij elkaar: het boek, de verzendkosten en de inklaringskosten maken het best wel een prijzig boek, maar ik
gun mezelf dit jaarlijkse cadeautje.
Dit alles was voor mij de reden om even te bedanken en te laten weten, dat het boek aangekomen was en dat ik
hun werk waardeerde.
Dus in mijn allerbeste Engels:
Dear Steve,
Today I received the yearbook of 2022. It*s again a beautiful achievement of you both! Thank you for all.
Ik kreeg direct een reactie terug:
Hi Frans,
We*re pleased to hear the book arrived safely. Thank you for your kind comments and feedback.
It really means a lot to us, as we don*t often received it.
Het deed me weer beseffen, hoe belangrijk het is om de ander even te laten weten, dat je blij bent
met hem of haar en het werk van de ander ten volle waardeert.
11-11-2025 - 11.11 en 11.11
Mijn echtgenote moest gisteren naar het gemeentehuis om haar paspoort te verlengen. Dat ze deze afspraak vorige
week op 11 november maakte is op zich niets bijzonders, maar wel dat ze om 11.00 uur had gepland.
Op mijn vraag: "Waarom om 11.00 uur?" kreeg ik het antwoord: "Dat kan ik dan makkelijk onthouden."
En zo gingen wij gisteren naar de plaats van bestemming. Zij ging naar binnen en ik wachten in de auto.
Om 8 minuten over 11 kreeg ik al een beetje de kriebels en ja hoor precies om 11.11 uur kwam ze naar buiten.
Op de elfde van de elfde maand om 11 minuten over 11. Hoe krijg je het voor elkaar!
En dan te bedenken, dat voor mij de *eentjes* altijd staan voor een nieuw begin. Nou met een nieuw paspoort..........
12-11-2025 - TEKEN VAN TRANSFORMATIE
Het begon er al mee, dat deze slechte slaper vrij snel in slaap viel en gelukkig daarna een gat in de nacht sliep.
Na de onvermijdelijke plaspauze was ik al weer vrij snel vertrokken, waarna er zich een eindeloze droom ontpopte.
DE DROOM
Ik was in Parijs en zette mijn auto neer aan de rand van een stoep met een blauwe band. Ik bedacht me later, dat ik
in de droom niet eens de moeite had genomen even een blauwe kaart op het dashboard te leggen.
Ik wist, dat even verderop om de hoek van de straat mijn echtgenote en mijn ouders waren, dus de gedachte was,
dat het best wel even kon. Toen ik terugkwam was de auto verdwenen en dus naar alle waarschijnlijkheid weggesleept.
Ik realiseerde me, dat het met mijn gebrekkige kennis van de Franse taal me nooit zou lukken om mijn auto terug te krijgen.
Dus stapte ik een gebouw binnen en vroeg aan een vrouw: "Do you speak English?" Het antwoord was bevestigend en met
behulp van een mannelijke collega moest ik heel precies een eindeloze lijst invullen, waarbij alle details van het grootste
belang waren. Zelfs in de droom was ik mij ervan bewust, hoe in een droom die details heel zichtbaar zijn.
"Kijk", zei de man, "op die letter moet een accent circonflex", want iemand was dat een keer op de lijst vergeten en toen
moest alles over. Het hield maar niet op. Het was echt een ellenlange lijst.
Door de volgende nogal storende plaspauze, waarna ik toch wat moeilijker de slaap kon vatten, ging de droom nog
even door. Kreeg ik nou mijn auto terug? Nee...dat gebeurde niet in de droom.
De droom eindigde op wonderbaarlijke wijze. Op het dak van de schoorsteen zat een witte raaf en daarna: einde droom.
De auto staat voor mijn persoonlijkheid, maar het symbool van de witte raaf was mij niet bekend, dus googelen maar.
"De raaf wordt vaak gezien als een teken van transformatie en vernieuwing."
"Zie je een raaf, dan is het een aanwijzing om aandacht te schenken aan de
subtiele boodschappen, die het universum probeert te sturen."
Mijn auto kreeg ik dus niet terug,
die ging in rook op, maar naast
de schoorsteen zat de witte raaf.
Wat een subtiele boodschap van
het universum om mij dat in een
droom te laten zien.
Grappig detail
De accent circonflex wordt ook
wordt ook wel gezien als *dakje*.
In een droom is niets toevallig.
12-011-2025 - LOOD IN DE SCHOENEN
Mijn dagelijkse wandeling was niet alleen met lood in de schoenen, maar in het hele lichaam.
Dan ga ik altijd even checken bij de zonnevlammen. En ja hoor ongelofelijk hoge uitslagen (K8).
Soms krijg ik er juist heel veel energie door, maar deze keer dus niet. Dus maar even rustig aan !




.jpg?etag=%224bf7bb-69091ff3%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=281%2B326&extract=0%2B0%2B281%2B322&quality=85)
.jpg?etag=%221f18ea-690dc8a6%22&sourceContentType=&ignoreAspectRatio&resize=300%2B199&extract=0%2B0%2B300%2B199)


.jpg?etag=%221b8f89-69130ee0%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&ignoreAspectRatio&resize=150%2B212&extract=0%2B0%2B150%2B200&quality=85)



Dubbelklik hier om uw eigen tekst toe te voegen.