02-04-2019 - DE ZIEL (MEDITATIE)

04-04-2019 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

06-04-2019 - VRAGEN

08-04-2019 - EEN KWARTAAL VERDER

09-04-2019 - DE ZON

10-04-2019 - HOE VERGEEF IK ?

12-04-2019 - HOE VERGEEF IK ? (2)

13-04-2019 - VERGEVING (3)

14-04-2019 - NIEUWE AANWINST

20-04-2019 - GROEI

21-04-2019 - HOOIKOORTS

22-04-2019 - DE SPIEGEL LIEGT NOOIT

23-04-2019 - REGIE EN CONTROLE

24-04-2019 - "FANTASY"

25 -04-2019 - "FANTASY" (2)

26-04-2019 - MIJN OMA

27-04-2019 - HET MOET NIET GEKKER WORDEN

 

 

 

02-04-2019 - DE ZIEL (MEDITATIE)

Vele jaren geleden had ik een prachtig beeld tijdens een meditatie en sterk het gevoel: "Zo ziet mijn ziel er dus uit." Ik besloot er een tekening van te maken (zie foto). Ik deed mijn best, maar het resultaat laat nog geen 10 % zien van deze schitterende en indringende ervaring.

Vorige week deed ik mee aan een meditatie in een groep en daar verscheen de Grote Meester, die mij een cadeau gaf. Ik herkende onmiddellijk het beeld...........een ziel.  Een kleinere uitvoering dan voorheen, maar met dezelfde schitterende draaiing en pulsatie. Het licht viel voortdurend op weer een ander fonkelend gekleurd facet. Het deed mij het meest denken aan een grote diamant.

Waarom ik nu weer dit zelfde beeld mag zien? Vroeg of laat zal dat wel duidelijk worden.

Links en rechts van de Grote Meester stonden ook........Meesters. De rechter Meester liet mij een Torah Rol zien. Op de rol stond: "HIJ DIE IS".

Van de linker Meester kreeg ik ook een cadeau. Ik kon het voorwerp met moeite plaatsen en heb op internet bij de spirituele sieraden lang moeten zoeken, voordat ik het tegenkwam. Het is een Akaija. Aan dit sieraad is een mooi verhaal verbonden, maar het is in samenwerking met de lichtwereld gemaakt en de symbolische betekenis luidt: "Wij zijn één."

Deze betekenis sluit weer mooi aan met een beeld, dat ik eerder die avond kreeg. In de Engelenkamer waren heel veel Engelen. Maar naarmate de meditatie vorderde, werden de Engelen als in een kanten kleed één geheel. Ik kreeg daar de boodschap: "Je kijkt in de spiegel. Jij bent één van ons."

Het zijn beelden en boodschappen die mijn gevoel en ideeën bevestigen, dat wij allen buiten deze dimensie van ruimte en tijd één zijn. Die eenheid zullen we in deze wereld naar alle waarschijnlijkheid nooit bereiken, maar in het besef van voorgaand idee, kunnen we wel een heel eind komen !

Wat kan je in een meditatie toch prachtige en inspirerende dingen beleven.

04-04-2019 - UITSPRAAK VAN DE MAAND

                            - De spiegel liegt nooit -

06-04-2019 - VRAGEN

Ik weet, dat er in Nederland veel mensen zijn met slechte slaapervaringen. Ik ben er een van en het is misschien het best aan te geven met een soort innerlijke onrust. Mijn grote redder in de nood is de Bachbloesemdruppels rescue. Vijf of zes druppeltjes en de mentale motor gaat eindelijk in de ruststand.

Het beste werkt het, als ik het eerst *zonder* probeer. Als ik dan te lang wakker lig, stap ik mijn bed uit en neem de druppeltjes. Het werkt in 29 van de 30 gevallen !

Onlangs was ik vrij snel in slaap gevallen....voor mij een bijzondere omstandigheid. Na een paar uur diepe slaap werd ik heel onrustig wakker. Ik heb niet eens aan de druppels gedacht, maar direct gevraagd om innerlijke rust. Op het moment dat je de vraag stelt en het dus loslaat en de vraag elders neerlegt, ontstaat er ook een bijzondere vorm van ontspanning.

Ik vertel dit zo allemaal, omdat ik menig slechtslaper wil aanraden om te experimenteren met dit soort oplossingen. De psyche houdt je wakker, maar de psyche kan ook een helper zijn om tot ontspanning te komen.

Try it and you know it !

08-04-2019 - EEN KWARTAAL VERDER

De aanpak met de tensortools verandert in de loop van de tijd. De harmonizers geef ik de opdracht om de lucht te zuiveren, maar de andere tools vraag ik om de intentie die ik heb te ondersteunen.

Uitzondering is de kleine harmonizer, die ik in eerste instantie wilde gebruiken om mij op mijn tochtjes en reizen te begeleiden en was bedoeld als reisharmonizer.                                     Maar..deze miniharmonizer (ze heeft zelfs de naam MADELIEF gekregen) vond haar plek in mijn kamer en werd een vast onderdeel van het hele verhaal (mantra).

Ik spreek de harmonizer dus aan met haar naam en innerlijk vertel ik mijn intentie. Vervolgens vraag ik hulp bij deze intentie. Op deze manier ontwikkel ik een persoonlijke band met deze harmonizer.

Een persoonlijke band met een voorwerp ? In feite ontwikkel je een band met jezelf - met datgene waar je voor staat - met datgene wat je voor jezelf wil ontwikkelen.

Dus zeg ik tegen Madelief: "Hoi Madelief....mijn intentie is...ik kom in vrede. Wil jij mij bij deze intentie helpen?"

En zo ben ik dagelijks bezig om via mijn tools mijn intenties neer te zetten en te verstevigen. Ik kan je vertellen, dat het heel goed voelt !

 

09-04-2019 - DE ZON

Het zijn soms van die hele kleine momentjes, die mij weer verbazen. Het zijn ook momentjes, die jou dan wel moeten opvallen. Je moet het zien !

Vanochtend dacht ik aan de maandelijkse schoonmaakbeurt van mijn tensortools. Sommige tools leg ik in de empowermentring met het verzoek om het tensorveld van de tool af te sluiten en te beperken tot het tensorveld van de ring. Een andere goede methode is om de tool een nacht in een emmer met water te leggen.

Bij dit alles dacht ik op een gegeven moment, dat het wellicht ook heel goed zou zijn om een tool eens een dag in de zon te leggen. Het was maar een gedachte, die ik even later weer kwijt was.

Daarnet stap ik mijn praktijkkamer in en de late middagzon scheen op de grote harmonizer en ja...alles straalde mij tegemoet. De harmonizer kreeg een zonnebad ! Sommige momenten arrangeer je niet.......ze zijn er.

10-04-2019 - HOE VERGEEF IK ?

Zonder donker zou je het licht niet waarderen. Zonder donker zou je niet weten, dat je het licht hebt gemist.

Zo*n zelfde duo maar dan net even anders is het koppel: oordeel en vergeving. Het is onmogelijk om te vergeven, als je je niet realiseert, dat er aan vergeving een oordeel is voorafgegaan.

Zou je niet oordelen, dan is vergeving volstrekt overbodig, want er valt niets te vergeven. Wil je dus vergeven, dan zal je een klein stapje terug moeten doen en kijken naar je oordeel.

Alles is neutraal. Pas met jouw oordeel krijgt het voor jou een bepaalde waarde en maak je het werkelijk. Er is eigenlijk om jou heen niets gebeurt.  Eigenlijk heb je het jezelf moeilijk gemaakt, want nu komt de grote klus...vergeving.

Als je je realiseert dat alles neutraal is en JIJ het bent die er een betekenis aan geeft. Als je echt voor 100 % de volledige verantwoordelijkheid neemt voor JOUW waardeoordeel, dan pas besef je, hoe je kan vergeven.

Neutraliseer je kijk op de gebeurtenis en besef, dat je alleen jezelf kan vergeven door het oordeel,  dat JIJ op de gebeurtenis hebt gelegd. Als je je dat voor 100 % realiseert en je voelt dat ook echt zo, dan heb je vergeven.

De logische conclusie die hieruit volgt is, dat je alleen jezelf kan vergeven en niet een ander !

In *Een Cursus in wonderen* wordt gesteld..........."Er is geen wereld". Een uitspraak die tegen alles ingaat, wat wij ervaren, voelen, zien, horen en ruiken. Pas als je kijkt naar dit proces van oordeel en vergeving, ga je langzamerhand snappen, hoe dat wordt bedoeld en hoe het in elkaar zit.

Vergeving is dus een automatisch gevolg van het neutraliseren van je oordeel. Zo simpel is het ! Nou ja.......simpel.

12-04-2019 - HOE VERGEEF IK ? (2)

Natuurlijk is het niet simpel. Sterker nog.....het is een hele lange weg vol discipline en een eerlijke kijk naar je eigen gedrag. Iets wat we in het dagelijks leven nogal snel vergeten, omdat we eonen lang geprogrammeerd zijn om het anders te zien. We zien heel gauw die splinter in andermans oog en vergeten dan onze eigen balk.

Ik trap er ook dagelijks in ! Dagelijks ? Ja ! Dagelijks ! Maar gelukkig ben ik nu wel zo ver, dat ik me dat heel snel realiseer en probeer de verkeerde kijk (het oordeel) bij mezelf te herstellen en het is fijn, als je de ander dat dan even laat weten.

Gelukkig heb ik ook een klein hulpmiddeltje om mezelf te herprogrammeren. Het is niet DE oplossing maar een hulpmiddel om langzamerhand een andere koers te gaan varen en steeds korter in het oordeel te zitten en steeds sneller tot inzicht te komen.

Dat hulpmiddel is een coil (tensortool) die ik dagelijks even vasthoud en innerlijk mijn intentie vertel. "Ik vergeef al mijn geprojecteerde beelden."

Nogmaals....het is niet simpel en ik besef, dat het een levenslange weg is. Maar het is wel een hele fijne gewaarwording om deze weg te bewandelen en centimetertje voor centimetertje vooruitgang te ervaren.

13-04-2019 - VERGEVING (3)

Al mediterend met de coils kwam bij mij het favoriete beeld van de vijver naar boven. Iedereen kent mijn *stokpaardjes-verhaal* nou wel langzamerhand. Gooi een plussteentje in de vijver en je krijgt plusgolfjes. Gooi een minsteentje in de vijver en je krijgt mingolfjes.

Maar.....als je nou eens helemaal geen golfjes wil ? Gewoon rust en genieten van de weerspiegelingen in het water ?

Natuurlijk ! Stop eens met steentjes gooien in de vijver !

Het is een beeld dat ik kreeg, omdat vergeving een logisch gevolg is van oordeel.

Niemand zal het in zijn hoofd halen om te proberen de golfjes  te veranderen. Het enige dat je kan doen is, stoppen met steentjes gooien of alleen maar plussteentjes gooien.

Het voorbeeld van de vijver en de steentjes is duidelijk een *oorzaak-gevolg* verhaal. Iedereen snapt het. Maar....nu nog even VERTALEN naar het dagelijks leven.

Misschien kwam dit verhaal ook wel weer bij me boven, omdat ik gisteren in de prachtige kringloopwinkel in Tiel een amuse-setje kocht voor E 1,50. In de winkel zag ik direct, waar ik het voor wilde gebruiken !

 

14-04-2019 - NIEUWE AANWINST

Ik ben nu 7 maanden bezig met de tensortools en het heeft me al heel veel gegeven. Op de een of andere manier had ik de behoefte aan een coil, die voor mij deze ontwikkeling zou samenvatten. Een soort slotakkoord dat ik overal mee naar toe zou kunnen nemen.

Aan Maurice Mooijman vroeg ik iets voor mij te maken en bij het maken al de intentie van mastercoil mee te geven. Dit alles gebeurde een paar weken geleden en gisteren kwam mijn cadeautje binnen.

Het was even wennen. Ik had toch iets anders in gedachten, maar ik besloot direct mij helemaal open te stellen en niet vast te zitten aan mijn idee. Uiteindelijk ging het alleen maar om de vorm, die ik wat anders in gedachten had. De intentie bleef.....als een huis !

Vanochtend liep ik mijn dagelijkse ochtendwandelingetje met deze coil in mijn hand met de daarbij behorende intentie. Mij overviel op een gegeven moment een enorm THUISGEVOEL.

Misschien klinkt het gek, maar ik heb er gewoon een vriend bij !

 

20-04-2019 - GROEI

Iedereen die ook maar enigszins bezig is met zaken, die in de spirituele (belevings)wereld spelen, kennen dat gevoel, dat er niets gebeurt. Je hoort mensen zeggen: "Er gebeurt niets, ik heb geen ervaringen meer, ik krijg geen boodschappen, ik sta stil." Een lichte ondertoon van paniek is hoorbaar en voelbaar.

Maar......niets is minder waar ! Je groeit altijd ! Het is alleen niet altijd merkbaar en zeker ook niet zichtbaar.

Het doet me denken aan mijn jeugd, dat ik zaadjes zaaide en na 3 dagen in de aarde ging woelen om te kijken, of er nou echt niets gebeurde. Pas later begin je te begrijpen, dat verschillende zaden ook verschillende ontkiemingstijden nodig hebben en dat groei een kwestie van geduld is !

In deze periode (ik schrijf niet voor niets nu over dit onderwerp) heb ik zelf ook een beetje dat gevoel, maar dan wat het schrijven van blogverhaaltjes betreft. Soms kan ik me zelf niet bijhouden en nu lijkt het alsof de bron is opgedroogd.

Gelukkig besef ik, dat ik de afgelopen weken met veel klusjes bezig ben in en rondom het huis en het lijkt wel alsof de spirituele wereld zegt: "Ga jij dat nu maar eerst eens allemaal doen, daarna gaan we wel weer verder."

Een van die klusjes is (je voelt het al aankomen) allerlei zaden in potjes stoppen en af en toe kijk ik ernaar en dan denk ik: "Het schiet niet op !"

Maar....ik weet nu wel beter !

 

 

 

 

21-04-2019 - HOOIKOORTS

Een behoorlijk aantal Nederlanders lijdt aan hooikoorts. Sinds kort mag ik mij onder deze groep scharen. Volslagen uit het niets werd  ik in die warme week in februari zomaar lid van de *hooikoortsclub*.

Je gaat allemaal dingetjes uitproberen en je gaat nadenken wat je misschien wel of niet moet eten en je gaat googelen. Het geeft je de nodige informatie, maar verder schiet je er niet zoveel mee op. Ondertussen had mijn blauwe auto een prachtige gele kleur van de stuifmeelkorrels erbij !

Totdat ik een tip kreeg van iemand om eens paardenmelk te proberen. Je denkt direct aan glaasjes  melk, maar gelukkig is het ook verkrijgbaar in capsules (poedervorm).

Ik dacht....rustig op bouwen en begon met 1 capsule per dag. Dat bracht geen enkele verandering en na anderhalve week besloot ik de hoeveelheid wat op te voeren en ging over tot 2 capsules per dag. Dat gaf direct een merkbaar resultaat....het leek alsof het allemaal wat dimde, wat minderde, de scherpe kantjes waren ervan af.

Ik ben erg van het *opbouwen* en systematisch aanpakken. Volgende week voer ik de hoeveelheid op tot 3 capsules per dag en ik heb er nu al een groot vertrouwen in, dat het dan zo goed als over is.

Ik houd jullie op de hoogte !

22-04-2019 - DE SPIEGEL LIEGT NOOIT

Eigenlijk is dit een beetje een vervolg op het blogverhaaltje "Hoe vergeef ik ?" In dat verhaaltje zijn we tot de conclusie gekomen, dat vergeving een logisch vervolg is van het neutraliseren van je oordelen. Het komt er in feite op neer, dat je leert om *oordeelloos* te kijken.

Oordeelloos kijken ? Ik denk, dat dat zo ongeveer de moeilijkste opdracht is, die we in dit leven hebben te doen en te leren. Is dat wel mogelijk ?

Als je elk verhaal, dat je kent *terugdraait*, kom je altijd weer uit bij die dimensie, waarin we allemaal gelijk zijn. Daar waar we allemaal opgenomen zijn in de Goddelijke sfeer. Waar gelijkheid de wet is. Waar liefde gewoon is..... gegeven, ontvangen en doorleefd wordt.

Ooit zijn we op een onbewaakt ogenblik in een piepkleine gedachte gaan geloven, dat we een zelfstandig opererend wezen zijn. Los van die Goddelijke sfeer en los van al die mensen om ons heen.

Als we naar al die mensen om ons heen kijken, zouden we dus oordeelloos moeten kijken en de enige manier om dat voor elkaar te krijgen, is te beseffen, dat we naar onszelf kijken.

Alles waar we naar kijken, geven we een waardeoordeel. Als we daar als mensen gelijkluidend in waren, zou er op deze aarde absolute vrede heersen. Helaas....we *kijken* allemaal net een beetje anders naar de dingen/mensen/gebeurtenissen om ons heen.

We hebben ons zelf blijkbaar een specifieke manier van zijn toegedicht. Wij zijn uniek ! Dat is de reden, dat we allemaal naar hetzelfde kijken, maar wel op een andere manier, namelijk ONZE manier.

We leggen dat andere ding/persoon/gebeurtenis ONZE kijk op. We zien dus helemaal niet die ander, maar we kijken naar ONS ZELF.

En als we dan oordelen, beoordelen we onszelf !

Als je dat gaat *zien* wordt het allemaal heel leuk, soms ook heel komisch, maar vooral heel rustgevend voor jezelf.

We kijken in die driedimensionale spiegel, die we om ons heen hebben geprojecteerd en zien vervolgens ons zelf. Dat hebben we niet altijd door en dan komt weer dat *oordelend kijken*.

Dus.....kijk om je heen en zie in alles en iedereen jezelf.

En weet je.......die spiegel liegt nooit !

 

23-04-2019 - REGIE EN CONTROLE

In mijn tuin heb ik (zoals in het dagelijks leven) veel geleerd over doen en niet doen. Er waren tijden, dat ik een natuurtuin wilde en ik liet alles groeien en uiteindelijk werd het één grote bende en verdwenen er in het najaar en het daarop volgende voorjaar vuilnisbakken groen uit mijn tuin. Ik was volledig de controle kwijt.

In de loop der jaren kreeg ik door, dat je van die prachtige Moeder Natuur ook een beetje de regie kan overnemen. De huidige stand van zaken is, dat elke plant in mijn tuin er mag staan en ik vaak ook nog eens de standplaats bepaal.

Alles ? Altijd ? Nee gelukkig niet, want Moeder Natuur blijft mij toch altijd een beetje de baas. Zo verscheen er plotseling in een bepaald gedeelte mooie pollen met bosviooltjes. Totaal onverwacht, geen regie en ook geen controle. Het was er en op een manier.....ik had het niet mooier kunnen doen.

Wellicht kunnen we in het dagelijks leven Moeder Natuur soms wat meer haar gang laten gaan. Even niet die controle......even niet die regie.....maar het gewoon laten ontstaan en wat er dan gebeurt..................

 

24-04-2019 - "FANTASY"

En daar zat ze dan...............totaal onverwacht.............. het evenbeeld van mijn oma, die toch al heel wat jaartjes geleden is gaan *hemelen*.

Gebiologeerd keek ik even naar haar en verbaasde mij erover, dat de man die naast haar zat - waarschijnlijk haar echtgenoot - net deed of ze niet bestond.

Het leek alsof ik wegzakte in een diepe laag van bewustzijn en mijn blik zich vastzette en alles leek stil te staan. Al het geluid om mij heen viel weg, niets bewoog er meer. Alles in mijn hoofd leek het beeld, dat ik voor mij zag, te willen ontkennen. Dit kon helemaal niet !

Het leek op een droom, die misschien een halve tel duurde, maar zich eindeloos leek voort te bewegen. Het beeld nam mij in een ijzeren greep en ik kwam hier niet meer uit.

"Meneer uw koffie"

Ik ontwaakte en toen zag ik het..............................................................................................................

25-04-2019 - "FANTASY"(2)

Dit schitterende vrouwtje zat in een supermarkt in Emmerich net over de grens in Duitsland.

Ik dronk er een kopje cappuccino en had zoals ik in bovenstaand verhaaltje beschrijf even tijd nodig om te beseffen, dat dit vrouwtje een pop was. Vooral de mensen die naast haar zaten en met elkaar converseerden, verhoogden de indruk van werkelijkheid.

We hebben allemaal wel eens zo*n moment gehad, dat je een boomstronk voor een hond aanzag of in een flits iets zag bewegen, dat bij nader inzien toch echt stilstond.

Deze pop bracht mij in ieder geval wel even terug bij de herinnering aan mijn oma en kijk eens links boven op de foto naar het reclamebord.

Nou.....hoe oud is mijn oma geworden denk je ?

 

 

 

 

26-04-2019 - MIJN OMA

Mijn oma van vaderskant was echt een heel bijzonder iemand. Ooit was zij violiste in een orkest en ontmoette op enig moment haar aanstaande man, die banketbakker was.

Ik heb het altijd als iets bijzonders ervaren, dat ik de 4 grootouders zo bewust heb meegemaakt. Het zijn mijn roots en hun energie zit in mij. Van hen heb ik veel geleerd en ik denk met veel liefde aan hen terug.

Oma van moederskant was echt een gezelligheidsmens. Ik denk, dat iets van haar humor - misschien kan ik beter zeggen....overal de humor van in kunnen zien - van haar heb.

Opa van moederskant was een van de oprichters van de VARA en was altijd met radiootjes in de weer. Iets wat ik in mijn jeugd ook heb gedaan. Een simpele kristalontvanger bouwen en dan *s avonds onder de dekens naar hoorspelen luisteren. Hij heeft me ook geleerd om begonia*s te kweken. Met minuscule zaadjes waren we dan in de weer en zo is mijn voorliefde voor tuinieren gegroeid en ontwikkeld.

Opa van vaderskant was dus banketbakker en hij bakte op zijn verjaardag de lekkerste kroketten met gesnipperde licht gebakken peterselie. Hij zat altijd in een grote leunstoel in een soort schildersjas en droeg binnenshuis ook altijd een hoed. Hij was de rust zelve.

Oma van vaderskant heb ik het langst gekend. Soms haalde zij haar viool tevoorschijn en speelde wat voor mij, maar na enkele minuten werd zij dan zo overweldigd door emoties, dat ze moest stoppen. Pas later begreep ik, wat er dan precies gebeurde. Deze oma heb ik van de grootouders het langst gekend en dus echt een intensieve band met haar opgebouwd. Zij is ook de grootouder die lange tijd om mij heen is geweest en misschien dat ook nog steeds is.

Het is dus niet zo gek, dat ik even dacht mijn oma te zien !

27-04-2019 - HET MOET NIET GEKKER WORDEN

Gisteren schreef ik een blogverhaaltje over mijn grootouders.

Vandaag kreeg ik van mijn zus onder het motto *wie wat bewaard heeft wat* een oude advertentie opgestuurd. Mijn opa had een broer, die ook banketbakker was en hij heeft lange tijd in Amsterdam ook een banketbakkerszaak gehad.

Even voor de Amsterdammers....mijn opa op de Overtoom en die broer in de Van Woustraat.

Ik heb nog even bij mijn zus gecheckt: "Heb jij mijn blogverhaaltje gisteren gelezen?" Haar antwoord: "Ik weet niet eens, hoe ik in jouw website moet komen."

Natuurlijk maakte zij een grapje over haar mediumschap (ze heeft daar totaal geen belangstelling voor) maar ik viel vooral van mijn stoel, omdat in de advertentie specifiek reclame gemaakt wordt voor Kirschtaart. Een taartsoort die ik een jaar of 3 geleden in Duitsland heb ontdekt en waar ik helemaal weg van ben.

Of zit het gewoon in de familie ?